سیمای ابوریحان بیرونی در آثار بزرگان ادب فارسی
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید باهنر کرمان
doi
10.48308/hlit.2018.98867چکیده
ابوریحان بیرونی، دانشمند بزرگ ایرانی صاحب کتاب و تألیفات بزرگ در زمینههای متعدّد علوم زمان خود بودهاست که متأسّفانه تنها معدودی از آن باقیماندهاست. این امر احاطة کامل او را در همة علوم زمان خود نشانمیدهد؛ برایناساس باید در میان مشاهیر ادبیّات فارسی، بخصوص معاصران وی، به ابعاد مختلف چهرة علمی این محقّق بزرگ اشارهشود. این پژوهش به شیوة تحلیلی- توصیفی بر اساس منابع کتابخانهای به گردآوری دادههایی پیرامون شیوة انعکاس چهرة ابوریحان بیرونی در آثار مشاهیر ادب پارسی، اعمّ از شعر سنّتی و نثر تاریخی- ادبی بخصوص در قرن چهارم و پنجم میپردازد و با نگرشی تحلیلی، دادههای موجود را ارزیابیمیکند. یافتههای موجود انعکاس محدود و تکبعدی این شخصیّت بزرگ در پارهای آثار یا سکوت تاریخی- ادبی را نشانمیدهد که در مقایسه با حضور سایر شخصیّتهای علمی، بخصوص حکمای یونانی در این آثار تحلیلمیشود.