فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بهشیاری و خودکنترلی با آمادگی روان‌شناختی با میانجی‌گری سبک‌‌های مقابله با استرس در تیم‌های واکنش سریع هلال احمر ایران بود. مطالعه حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری افراد مشغول به کار در تیم‌های واکنش سریع هلال احمر در پاییز سال 1402 بودند. حجم نمونه بر اساس مدل کلاین (2023) و با روش نمونه‏‌گیری در دسترس 338 نفر انتخاب شد. ابزار گردآوری داده‌های پژوهش مقیاس آمادگی روان‌شناختی (PPS؛ مک‌لین و همکاران، 2020)، مقیاس توجه آگاهانه بهوشیارانه (MAAS؛ براون و رایان، 2003)، مقیاس خودکنترلی فرم کوتاه (BSCS؛ تانجی و همکاران، 2004) و سیاهه کوتاه فهرست مقابله با موقعیت‌های استرس‌زا (CISS؛ اندلر و پارکر، 1990) بود. تحلیل آماری داده‌‏ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و AMOS نسخه 28 انجام گرفت. یافته‌های پژوهش نشان داد که بهشیاری و خودکنترلی بر آمادگی روان‌شناختی اثر مستقیم و معنادار دارد. در نهایت سبک‌های مقابله با استرس دارای اثر مستقیم و معنادار بودند و توانستند در رابطه بین بهشیاری و خودکنترلی با آمادگی روان‌شناختی نقش میانجی معنادار ایفا کنند. همچنین مدل نهایی پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود (0/06=RMSEA و 0/05>p) و 71 درصد آمادگی روان‌شناختی ‏تبیین می‏‌شود. می‌توان نتیجه‌گیری کرد که با توجه به نقش میانجی معنادار سبک‌های مقابله با استرس، می‌توان با به کارگیری مداخلات موثر همچون آموزش بهشیاری و خودکنترلی با در نظر گرفتن نقش میانجی سبک‌‌های مقابله با استرس، میزان آمادگی روان‌شناختی در تیم‏‌های واکنش سریع هلال احمر را ارتقاء داد.