اثربخشی دانشافزایی مهارتمحور بر بهبود کارکردهای هیجانی و ارتباطی والدین دارای فرزند نوجوان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، پردیس بینالمللی کیش، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/jmpr.2025.20495چکیده
پژوهش حاضر بررسی اثربخشی برنامه دانشافزایی مهارتمحور بر بهبود کارکردهای هیجانی و ارتباطی والدین دارای فرزند نوجوان (12 تا 16 سال) بود. در این راستا، از جامعه والدین دانشآموزان شهر تبریز در سال 1399، تعداد 60 نفر از طریق غربالگری با استفاده از پرسشنامه محققساخته «میزان آگاهی والدین از بلوغ جسمی و جنسی فرزندان» انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 30 نفر) جایگزین شدند. برای گروه آزمایش، برنامه دانشافزایی مهارتمحور طی 12 جلسه 45 دقیقهای اجرا شد، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخلهای دریافت نکرد. دادهها با استفاده از پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان (CERQ) و پرسشنامه مهارتهای ارتباطی کویین دام در دو مرحله پیشآزمون و پسآزمون جمعآوری شد. تحلیل دادهها با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تکمتغیره نشان داد که برنامه دانشافزایی مهارتمحور بر بهبود راهبردهای انطباقی و غیرانطباقی تنظیم هیجان، کاهش اضطراب، و ارتقای مهارتهای ارتباطی (شامل توانایی تبادل پیام، کنترل عاطفی، مهارت گوش دادن، بینش به فرایند ارتباط، ارتباط قاطع، دانش نقشها، ارتباطات، پاسخگویی عاطفی، همراهی عاطفی، کنترل رفتار، حل مسئله و کارکرد کلی) در والدین اثر مثبت و معنیداری دارد (p < 0/05).