کاربرد روش تخصیص خطی در ارزیابی راهبردهای مقابله با بیابانزایی
نویسندگان
1 عضو هیات علمی دانشگاه تهران
2 عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تاکستان
doi
10.22092/wmej.2015.106925چکیده
انتخاب راهبردهای مناسب با توجه به جمیع معیارهای موثر در فرایند بیابانزایی میتواند کمک موثری در کنترل، احیاء و بازسازی اراضی تخریب یافته و جلوگیری از تخریب عرصههای در معرض خطر بکند. بنابراین این پژوهش با هدف ارائه راهبردهای بهینه به صورت نظامند و در قالب یک مدل تصمیمگیری گروهی انجام گرفت. به این منظور در ابتدا در چارچوب روش تصمیمگیری چند شاخصه (MADM) و با استفاده از مدل دلفی (Delphi)، ارجحیت شاخصها بدست آمد. و سپس اولویت راهبردها از روش تخصیص خطی (LA) مورد ارزیابی قرار گرفت. بر مبنای نتایج حاصل شده، راهبردهای جلوگیری از تبدیل و تغییر نامناسب کاربری اراضی(A18)، توسعه و احیاء پوشش گیاهی (A23) و تعدیل در برداشت از منابع آب زیرزمینی (A31) به ترتیب به عنوان مهمترین راهبردهای مقابله با بیابان زایی در منطقه تشخیص داده شدند. بنابراین پیشنهاد شد که درطرحهای کنترل و کاهش اثرات بیابانزایی و احیاء اراضی تخریب یافته، نتایج و رتبهبندی به دست آمده مورد توجه قرار گیرد.