بررسی تأثیر انواع مختلف مواد برگریز بر برخی ویژگیهای رویشی و عملکرد پنبه رقم ورامین
نویسندگان
1 بخش تحقیقات پنبه و گیاهان لیفی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان تهران
2 محقق/مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان سمنان، شاهرودسازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
3 مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان تهران
doi
10.22092/aj.2025.368168.1690چکیده
در شیوه سنتی بخش زیادی از هزینههای تولید پنبه صرف برداشت به صورت دستی میشود. بنابراین، مکانیزه شدن برداشت این محصول بسیار با اهمیت است. آلودگی به بقایای شاخ و برگ باعث کاهش کیفیت برداشت مکانیزه شده است. برای کاهش این آلودگیها و همرسی محصول لازم است از مواد برگریز استفاده شود تا پیش از برداشت برگها ریخته شده و آلودگی کاهش یابد. با توجه به کمبود مواد برگریز مناسب، این پژوهش با هدف بررسی مواد شیمیایی مختلف برای اهداف برگریزی انجام شد. در سال 1399 آزمایشی دوساله به صورت کرتهای خرد شده در قالب بلوکهای کامل تصادفی در 3 تکرار در ورامین انجام گردید. عامل اصلی عبارت بود از مرحله باز شدن 50 و 85 درصد غوزهها. عامل فرعی محلولپاشی با مواد برگریز شامل گلایفوسیت، پاراکوات، دف، اتفون، گلایفوسیت + پاراکوات، اتفون + گلایفوسیت، اتفون + پاراکوات و اتفون + پاراکوات + گلایفوسیت. مصرف مخلوط گلایفوسیت + پاراکوات + اتفون در مرحله باز شدن 50 و 85 درصد غوزهها، منجر به ریزش اندامهای رویشی و زایشی گردید که حاصل آن افزایش ارتفاع بوته و کاهش عملکرد بود. تعداد غوزه باز شده و همرسی با دف، اتفون و اتفون + گلایفوسیت بهبود یافت. بالاترین عملکرد به میزان 7662 کیلوگرم در هکتار با مصرف دف در مرحله باز شدن 85 درصد غوزهها مشاهده گردید. از نظر زودرسی تیمارهای دف و اتفون به سایر تیمارها برتری نشان دادند. کاربرد برگریزها در مرحله باز شدن 85 درصد غوزهها، تاثیر بهتری نسبت به مراحل زودتر نشان داد.