ارائه مدل اعتیاد به شبکههای اجتماعی بر اساس سبکهای دلبستگی با نقش میانجی حمایت اجتماعی ادراکشده در دانشآموزان دختر دوره متوسطه
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه روانشناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران
3 دانشجوی دکتری تخصصی، گروه روانشناسی، واحد امارات، دانشگاه آزاد اسلامی، دبی، امارات متحده عربی
4 گروه روانشناسی، واحد امارات، دانشگاه آزاد اسلامی، دبی، امارات متحده عربی
5 گروه روانشناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران
doi
10.22034/jmpr.2023.58815.5888چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی ارائه مدل اعتیاد به شبکههای اجتماعی بر اساس سبکهای دلبستگی با نقش میانجی حمایت اجتماعی ادراک شده در دانشآموزان دختر دوره دوم متوسطه بود. پژوهش از نوع کاربردی و روش پژوهش همبستگی به شیوه مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری دانشآموزان دختر دوره متوسطه اول و دوم شهر کرج در سال تحصیلی 1403-1402 بودند. حجم نمونه بر اساس مدل کلاین و با روش نمونهگیری در دسترس (شیوه آنلاین) 400 نفر انتخاب شد. ابزار گردآوری دادههای پژوهش شامل پرسشنامه اعتیاد شبکههای اجتماعی (SNAS)، مقیاس تجدیدنظر شده سبکهای دلبستگی بزرگسالان (RAAS) و مقیاس چندبعدی حمایت اجتماعی ادراک شده (MSPSS) بود. تحلیل آماری دادهها با استفاده از نرم افزار AMOS ویرایش 24 انجام گرفت. یافتههای پژوهش نشان داد که دلبستگی ایمن (0/62- =β و 0/05>p)، دلبستگی دوسوگرا (0/37=β و 0/05>p)، دلبستگی اجتنابی (0/31=β و 0/05>p) و بر اعتیاد به شبکههای اجتماعی دارای اثر مستقیم معنادار بود. در نهایت حمایت اجتماعی ادراک شده بر اعتیاد به شبکههای اجتماعی (0/36- =β و 0/05>p) دارای اثر مستقیم و معنادار بود و توانست در رابطه بین سبکهای دلبستگی با اعتیاد به شبکههای اجتماعی نقش میانجی معنادار ایفا کند. همچنین مدل نهایی پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود (0/066=RMSEA و 0/05>p) و 83 درصد اعتیاد به شبکههای اجتماعی تبیین میشود. میتوان نتیجهگیری کرد که با توجه به نقش میانجی معنادار حمایت اجتماعی ادراک شده، میتوان با به کارگیری مداخلات موثر همانند آموزش حمایت اجتماعی و مداخلات دلبستگی محور از بروز اعتیاد به شبکههای اجتماعی در دانشآموزان دختر دوره متوسطه کاست.