کارایی تجاری سازی شرکت های رویشی مراکز رشد واحدهای فناور دانشگاهی ایران
نویسندگان
1 دکتری اقتصاد کشاورزی و معاون برنامه ریزی گروه تولیدی و بازرگانی نیکان
2 کارشناس ارشد اقتصاد توسعه و برنامه ریزی
doi
10.22111/innoeco.2021.6623چکیده
هدف اصلی مقاله حاضر کارایی تجاریسازی شرکتهای رویشی مراکز رشد واحدهای فناور دانشگاهی ایران در بازه زمانی 1395-1393 میباشد. بدین منظور با استفاده از روش تحلیل پوششی دادهها و مدل بازده متغیر به مقیاس ستاده محور، از بین تمامی مشاهدات آماری بهترین عملکرد را ارائه و کارایی یک واحد تصمیمگیری را به صورت نسبی براساس عملکرد بهتر مشخص میکند. نتایج پژوهش نشان میدهد که 12 استان کارایی فنی کمتر از میانگین دارند. نتایج دیگر نشان داد تعامل موثر بین دانشگاه و صنایع، نوآوری را سرعت میبخشد. لذا عدم وجود یک محیط نوآور ارتباط بین سازوکارهای مدیریت رسمی دانشگاه و صنعت و پایین بودن کارایی مدیریتی(0.382)، عملکردهای نوآوری دانشگاهی را تعدیل نموده و باعث ارتباط کمرنگ این دو حوزه میگردد. 17 استان نیز دارای کارایی فنی و مدیریتی واحد شدند. در واقع این استانها به دلیل خصوصیت بازدهی فزاینده، در صـورت اسـتفاده از مقیـاس بـزرگتـر، از سـطح هزینـة متوسط پایینتر و درنتیجه افزایش بازدهی ستاندهها برخوردار میشوند.