کارایی تجاری سازی شرکت های رویشی مراکز رشد واحدهای فناور دانشگاهی ایران

نویسندگان

1 دکتری اقتصاد کشاورزی و معاون برنامه ریزی گروه تولیدی و بازرگانی نیکان

2 کارشناس ارشد اقتصاد توسعه و برنامه ریزی

doi
10.22111/innoeco.2021.6623
چکیده

هدف اصلی مقاله حاضر کارایی تجاری­‌سازی شرکت‌­های رویشی مراکز رشد واحدهای فناور دانشگاهی ایران در بازه زمانی 1395-1393 می‌­باشد. بدین منظور با استفاده از روش تحلیل پوششی داده‌­ها و مدل بازده متغیر به مقیاس ستاده محور، از بین تمامی مشاهدات آماری بهترین عملکرد را ارائه و کارایی یک واحد تصمیم­‌گیری را به صورت نسبی براساس عملکرد بهتر مشخص می­‌کند. نتایج پژوهش نشان می‌­دهد که 12 استان کارایی فنی کمتر از میانگین دارند. نتایج دیگر نشان داد تعامل موثر بین دانشگاه و صنایع، نوآوری را سرعت می­‌بخشد. لذا عدم وجود یک محیط نوآور ارتباط بین سازوکارهای مدیریت رسمی دانشگاه و صنعت و پایین بودن کارایی مدیریتی(0.382)، عملکردهای نوآوری دانشگاهی را تعدیل نموده و باعث ارتباط کمرنگ این دو حوزه می­‌گردد. 17 استان نیز دارای کارایی فنی و مدیریتی واحد شدند. در واقع این استان­ها به دلیل خصوصیت بازدهی فزاینده، در صـورت اسـتفاده از مقیـاس بـزرگ­تـر، از سـطح هزینـة متوسط پایین­‌تر و درنتیجه افزایش بازدهی ستانده­‌ها برخوردار می­‌شوند.