پیش‌بینی رشد پس آسیبی در نوجوانان دارای تجربه خشونت خانگی براساس انعطاف‏‌پذیری شناختی و خودکارآمدپنداری

نویسندگان

1 گروه روانشناسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران

2 کارشناس ارشد، گروه روانشناسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران

3 گروه مشاوره و روانشناسی، واحد قوچان، دانشگاه آزاد اسلامی، قوچان، ایران

doi
10.22034/jmpr.2024.63807.6457
چکیده

این پژوهش باهدف پیش‌‏بینی رشد پس‌‏آ‏سیبی در نوجوانان دارای تجربه خشونت خانگی براساس انعطاف‌‏پذیری شناختی و خودکارآمدپنداری انجام شد. پژوهش از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی نوجوانان باتجربه خشونت خانگی دارای پرونده در بهزیستی مشهد در سال 1402 بود، که از بین آن‏ها و با نمونه‏‌گیری در دسترس و براساس فرمول پلنت (8M+50≤N) تعداد 180 نفر انتخاب شد. برای گردآوری اطلاعات از چک‌لیست اطلاعات دموگرافیک-فرم پژوهشگر ساخته از پرسشنامه رشد پس‌‏آسیبی (تدسچی و کالهون، 1996)، پرسشنامه انعطاف2‏پذیری شناختی (دنیس و وندروال، 2010) و پرسشنامه خودکارآمدی عمومی (شرر و مادوکس، 1982) استفاده شد. تحلیل داده‌‏ها با آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با نرم‏‌افزار آماری SPSS-v26 انجام شد. نتایج نشان داد که بین خودکارآمدپنداری (0/629=r و 0/05>p) و هر یک از ابعاد آن با رشد پس‏آسیبی در نوجوانان با تجربه خشونت خانگی، رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. این رابطه بین انعطاف‏پذیری شناختی (0/589=r و 0/05>p) و هر یک از ابعاد آن با رشد پس‏آسیبی در افراد نمونه، مثبت و معنادار بود. نتایج رگرسیون نیز نشان داد که متغیرهای پیش‏بین باهم توان تبیین 31 درصد از واریانس رشد پس‌‏آسیبی در نوجوانان با تجربه خشونت خانگی را داشته‏‌‏اند. با توجه به نتایج می‌‏توان استنباط کرد که انعطاف‏‌پذیری شناختی و خودکارآمدپنداری بر رشد پس‌‏آسیبی تأثیر دارند و با آموزش و مداخلاتی که شامل بهبود خودکارآمدی و انعطاف‌‏پذیری شناختی گردند، می‏‌توان میزان رشد پس‌‏آسیبی را در نوجوانان با تجربه خشونت خانگی را ارتقا بخشید.