ارزیابی بهرهبرداری از منابع آب زیرزمینی و شناسایی دشتهای ممنوعه (مطالعه موردی: استان یزد)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری منابع آب، گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه تبریز، ایران.
2 دانشآموخته دکتری آموزش محیط زیست، گروه علوم طبیعی، دانشگاه پیام نور تهران، تهران، ایران.
3 استاد هیدروژئولوژی، گروه علوم زمین، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
doi
10.22034/hydro.2024.55617.1286چکیده
ذخایر آب زیرزمینی یکی از اصلیترین منابع تأمین آب در مناطق خشک و نیمهخشک میباشد. در دهههای اخیر عوامل طبیعی مثل تغییرات اقلیمی و عوامل انسانی مانند برداشت بیرویه و مدیریت ناصحیح، باعث افت تراز آب زیرزمینی و بروز پیامدهای منفی در ایران شده است. از اینرو، حفظ و پایش مداوم کیفیت آب زیرزمینی و شناسایی مناطق آسیبپذیر و حساس در برنامهریزیها از اهمیت خاصی برخوردار است. مطالعه حاضر به ارزیابی وضعیت بهرهبرداری منابع آب زیرزمینی استان یزد میپردازد. بدینمنظور آمار و اطلاعات منابع و مصارف آب با لحاظ کردن تغییرات تعداد و میزان برداشت از چاهها، چشمهها و قنوات مورد بررسی قرار گرفت. جهت بررسی کمی و کیفی دشتهای استان در یک دوره 10 ساله (96-1386)، نقشههای پهنهبندی کمّی شامل: نقشههای همتراز آب زیرزمینی در محیط GIS تهیه گردید. همچنین، با بررسی پارامترهای مهم نظیر: سدیم (Na)، کلر (Cl)، سولفات (SO4)، اسیدیته (pH)، سختیکل (TH)، غلظت املاح محلول (TDH) و هدایت الکتریکی (EC) کیفیت شیمیایی و تغییرات آنها مورد ارزیابی قرار گرفت. در نهایت، نقشه پهنهبندی کیفیت آب زیرزمینی استان برای مصارف شرب و کشاورزی بدست آمد که نتایج حاکی از شوری بالای آب برای کشاورزی بوده و آب شرب هم در مهریز، اردکان و بافق کیفیت پایینی را نشان داد. به لحاظ بهرهبرداری از دشتهای استان در آینده، میزان افت کلی تراز، متوسط سالانه افت تراز به همراه کسری مخزن مدنظر قرار گرفت و دشتهایی که وضعیت نامطلوبی داشتند مشخص گردید که دشتهای یزد-اردکان، ابرکوه، چاهک شهریار و بهادران جزء مناطق ممنوعه بحرانی به لحاظ بهرهبرداری از منابع آب زیرزمینی طبقهبندی شدند.