بررسی نقش واسطهای همدلی در رابطه بین هویت اخلاقی و مهارگری تلاشگر با رفتارهای ضداجتماعی در نوجوانان
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
2 کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران.
3 گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
doi
10.22034/jmpr.2025.64895.6569چکیده
هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش واسطهای همدلی در رابطه بین هویت اخلاقی و مهارگری تلاشگر با رفتارهای ضداجتماعی در دانشآموزان دبیرستانی شهر شیراز بود. جامعه آماری تمامی دانشآموزان مقطع متوسطه دوم شهر شیراز در سال تحصیلی 1402-1401 بودند که از این جامعه، نمونهای به حجم 567 نفر به روش تصادفی خوشهای چند مرحلهای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش پرسشنامههای هویت اخلاقی آکینو و رید (2002)، پرسشنامه مهارگری تلاشگر الیس و رتبارت (2001)، پرسشنامه همدلی تورنتو (2009) و پرسشنامه رفتارهای ضداجتماعی بارت و دونلان (2009) بودند که در میان افراد نمونه توزیع گردید. ارزیابی مدل پیشنهادی با استفاده از تحلیل مسیر و در نرم افزارهای SPSS-24 و AMOS-24 انجام گرفت. یافتهها نشان داد الگوی پیشنهادی از برازش خوبی با دادهها برخوردار است و اثر مستقیم هویت اخلاقی بر همدلی (β = 1/58, p = 0/001) و همدلی بر رفتارهای ضداجتماعی (β = -0/59, p = 0/001) معنیدار و هویت اخلاقی بر رفتارهای ضداجتماعی (β = -0/03, p = 0/81)، مهارگری تلاشگر بر همدلی (β = 0/02, p = 0/92) و مهارگری تلاشگر بر رفتارهای ضداجتماعی (β = -0/04, p = 0/75) غیرمعنیدار میباشد. دیگر یافتهها نشان داد همدلی در رابطه هویت اخلاقی و رفتارهای ضداجتماعی (β = -0/53, p = 0/001) نقش واسطهای دارد اما همدلی در رابطه مهارگری تلاشگر و رفتارهای ضداجتماعی (β = -0/01, p = 0/91) نقش واسطهای ندارد. به این ترتیب، تقویت هویت اخلاقی و همدلی میتوانند به عنوان راهبردهای مؤثر برای مقابله با رفتارهای ضداجتماعی عمل کند. این دو عامل میتوانند به افزایش درک و احترام متقابل در جامعه کمک کرده و به نوبه خود، به کاهش تعارضات و ترویج روابط سالمتر منجر شوند.