اثربخشی مصاحبه انگیزشی بر تبعیت از درمان و کیفیت زندگی در افراد مبتلا به پرخوری دارای افسردگی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

2 گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

3 گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

doi
10.22034/jmpr.2025.64838.6566
چکیده

امروزه اختلال پرخوری عصبی یکی از معضلات بهداشت و سلامت و عامل خطر برای بسیاری از بیماری‌­ها است. پرخوری عصبی نه‌تنها ازنظر سلامتی و تأثیرات منفی آن در بعد جسمی اهمیت دارد بلکه از لحاظ روانی، اقتصادی و اجتماعی و صرف هزینه‌های پزشکی نیز قابل‌توجه است. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی مصاحبه­ انگیزشی بر تبعیت از درمان و کیفیت زندگی در افراد مبتلابه پرخوری دارای افسردگی بود. روش پژوهش از نوع نیمه­‌تجربی است که در آن از طرح پیش‌­آزمون، پس‌­آزمون و پیگیری استفاده شد. جامعه­ آماری شامل کلیه افراد مراجعه‌کننده به بخش تغذیه و رژیم‌­درمانی کلینیک  بعثت شهر رشت، در سال 1400 بود که 20 نفر شرکت‌کننده بر اساس تشخیص متخصص تغذیه و مصاحبه­ تشخیصی مبتنی DSM-5 برای اختلالات خوردن به‌صورت هدفمند انتخاب شدند. شرکت‌کننده­‌ها به مدت 6 جلسه درمان مصاحبه­ انگیزشی دریافت نمودند. برای جمع‌آوری داده‌ها از  مقیاس رفتار خوردن داچ (ون استرین، فریجترز،  برگرز و دفارس، 1996)، افسردگی (بک، 1996)، تبعیت درمان (مدانلو، 1392) و مقیاس کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت (1996) استفاده شد. داده‌­های پژوهش  با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌­گیری مکرر تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مداخله مصاحبه انگیزشی موجب افزایش مؤلفه‌­­ها می‌­شود به طوری‌که بین نمرات پیش‌­آزمون، پس‌­آزمون و پیگیری در تبعیت از درمان و کیفیت زندگی تفاوت معناداری وجود داشت که این تغییر در مرحله پس‌آزمون از پیش‌آزمون و پیگیری بیشتر بود (0/005>p). بنابراین با توجه به تأثیر مصاحبه انگیزشی از این روش می‌توان به‌عنوان یک مداخله درمانی جایگزین و مکمل در کنار سایر روش­‌ها استفاده کرد. یافته‌­ها نشان دادند مصاحبه انگیزشی منجر به افزایش تبعیت از درمان و بهبود کیفیت زندگی در افراد تحت درمان خواهد شد.