اعراب و انتخاب در شرایط موازنه تهدید؛ تهدید انگاری ایران و عادیسازی روابط با اسرائیل
نویسندگان
1 استادیار روابط بینالملل، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 دانشجوی دکتری علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.22034/fr.2023.374382.1324چکیده
عادیسازی مناسبات اعراب و اسرائیل یکی از پیچیدهترین مسائل در منطقه خاورمیانه است که با قدرتهای بزرگ و اکثر کشورهای منطقه پیوند دارد. یکی از کشورهایی که در فرآیند عادیسازی روابط اسرائیل و اعراب به شدت مورد تهدید قرار میگیرد، ایران است. از زمان شکلگیری خاورمیانه نوین بعد از جنگ جهانی دوم اعراب پیوسته با دو تهدید عمده و اصلی مواجه بودهاند؛ نخست، تهدید ناشی از شکلگیری کشور مستقل یهودی در سرزمینهای عربی و دوم، ایران انقلابی شیعی که علاقمند به صدور ایده ها و انگارههای خود به جهان عرب بوده است. این مقاله با طرح این پرسش که چرا اعراب در شرایط احساس تهدید از هر دو تحول فوق، به سمت عادیسازی مناسبات خود با اسرائیل حرکت کردهاند؟ با اتکا به روش توصیفی-تحلیلی و بهره گیری از رویکرد موازنه تهدید معتقد است صرف افزایش نقش منطقه ای ایران منجر به همکاری اعراب و اسراییل نشده است بلکه کشورهای عربی و اسراییل با درک تهدید مشترک ناشی از افزایش قدرت ایران، از طریق عادیسازی روابط به دنبال ایجاد موازنه در برابر این کشور هستند. یافته های این پژوهش نشان می دهند که در این فرایند از دید اعراب تهدیدهای ناشی از افزایش قدرت ایران علیه اعراب رو به تزاید بوده و در مقابل تهدیدهای اسراییل روندی کاهشی داشته است و در نتیجه با توجه به تزاید تهدید مشترک همزمان ایران برای اعراب و اسرائیل عادیسازی مناسبات میان آنها رخ داده است.