اثربخشی توانمندسازی روانشناختی آدلری بر همجوشی شناختی و پریشانی روانشناختی زنان قربانی خشونت خانگی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی، دانشکده تعلیم و تربیت اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
2 گروه روانشناسی، دانشکده تعلیم و تربیت اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
3 گروه روانشناسی، دانشکده تعلیم و تربیت اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
doi
10.22034/jmpr.2025.64967.6577چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی توانمندسازی روانشناختی آدلری بر همجوشی شناختی و پریشانی روانشناختی زنان قربانی خشونت خانگی انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی، از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را زنان قربانی خشونت خانگی مراجعه کننده به اداره بهزیستی شهر اصفهان در فصل زمستان سال 1402 تشکیل دادند. در این پژوهش تعداد 36 زن قربانی خشونت خانگی با روش نمونهگیری هدفمند (با توجه به ملاکهای ورود به پژوهش) انتخاب و با شیوه تصادفی در گروههای آزمایش و گواه جایدهی شدند (18 زن در گروه آزمایش و 18 زن در گروه گواه). زنان حاضر در گروه آزمایش توانمندسازی روانشناختی آدلری را طی چهارده هفته در چهارده جلسه 90 دقیقهای دریافت نمودند. در این پژوهش از پرسشنامه خشونت خانوادگی تجربه شده (EDVQ)، پرسشنامه همجوشی شناختی (CFQ) و پرسشنامه پریشانی روانشناختی (PDQ) استفاده شد. دادههای با تحلیل واریانس آمیخته با استفاده از نرمافزار آماری SPSS23 تحلیل شد. نتایج نشان داد که توانمندسازی روانشناختی آدلری بر همجوشی شناختی (0/0001>p) و پریشانی روانشناختی (0/0001>p) زنان قربانی خشونت خانگی تأثیر معنادار دارد. بر اساس یافتههای پژوهش میتوان چنین نتیجه گرفت که توانمندسازی روانشناختی آدلری با تأکید بر تعیین معنا در زندگی، احساس معناداری، شکلدهی اراده آزاد و خودتعیینگری، خودآگاهی از رفتارها، مسئولیتپذیری، ایجاد احساس توانایی و کفایت اجتماعی و کسب جراتمندی و توانایی میتواند به عنوان یک روش کارآمد جهت کاهش همجوشی شناختی و پریشانی روانشناختی زنان قربانی خشونت خانگی مورد استفاده قرار گیرد.