مبانی توسعه و بهره برداری ملی اراضی و آمایش سرزمین ژاپن
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، پردیس بین المللی ارس، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشیار، گروه حقوق خصوصی، دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران.
doi
10.22034/ejs.2024.454541.1783چکیده
زمینه و هدف: هدف مقاله، شناخت نسبی تکامل قوانین توسعه و بهرهبرداری ملی اراضی و ارائه راهکار به منظور بازنگرش و اصلاح قوانین کشورمان میباشد. مواد و روشها: پژوهش حاضر تحلیلی محور، با گردآوری کتابخانهای - مجازی با وصف اطلاق فقدان منابع داخلی و تحقیق و پژوهش مشابه و با مستندات قانونی و معتبر به صورت تحلیلی - توصیفی - کاربردی تبیین گردیده است. ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متون، صداقت و امانتداری رعایت شده است. یافتهها: یافتهها نشان داد تجربه کشور ژاپن در توسعه و بهرهبرداری ملی اراضی، قبل و خاصه بعد از جنگ جهانی دوم تا به حال مؤید نظام حقوقی یکپارچه و منظم در اجرای قوانین اصولی و تبعی با هدف آمایش سرزمینی با اولویت رفاه عمومی در قالب طرحهای جامع ملی مطابق با اصول اساسی، کاربری و متناسب با جمیع شرایط مناطق و هماهنگ با اصول شهرنشینی، کشاورزی، جنگلداری و شیلات و با همکاری متقابل دولت ملی و دولت های محلی و مشارکت مردمی در حوزههای مختلف بوده است. نتیجه: حقوق مالکیت همواره جایگاه محوری در اقتصاد سیاسی کشور ژاپن را به خود اختصاص داده و قانون اساسی سابق(فوریه ۱۹۸۹) ﻣﺆید اطلاق حمایت حقوق مالکیت خصوصی و رعایت حقوق عمومی در چهارچوب قوانین بوده و تصویب و بازنگری قانون اساسی اخیر مبرهن محدودیتهای عمومی قوی تر بر مالکیت خصوصی به نفع رفاه عمومی و رسمیت تعهدات اجتماعی افزون تر در خصوص مالکیت زمین به همراه اصلاحات ارضی کوتاه مدت بوده است.