ارزیابی کیفیت آب سمپاشی تحت حامل های متفاوت پاشش و مویان بر کارایی علف کش های بنتازون و پاراکوات در کنترل عروسک پشت پرده (Physalis divaricata L.)
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه لرستان
2 دانش آموخته کارشناس ارشد علوم علفهایهرز، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران
3 استاد دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران
doi
10.22092/aj.2024.361425.1635چکیده
کیفیت آب حامل از فاکتورهای مهم در افزایش کارایی علفکشها است. بدینمنظور آزمایش گلخانهای با شش دُز مختلف از تیمارهای علفکشی بنتازون (بازاگران) و پاراکوات (گراماکسون) بهصورت خالص و مخلوط با مویان پیسیگیت در کنترل علفهرز عروسک پشتپرده (Physalis divaricata L.) در دانشگاه لُرستان در سال 1400 به اجرا درآمد. آزمایش بهصورت دُز-پاسخ در چهار تیمار مختلف حامل آب مقطر، کربنات سدیم، کربنات منیزیم و کربنات آلومینیوم بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار بود. نتایج آزمایش نشان داد کاربرد تیمار حاملهای آب و دُزهای مختلف علفکشهای بنتازون و پاراکوات بر وزن تر علفهرز عروسک پشتپرده معنیدار بود (P<0.01). مطابق مقادیر هر یک از EC10، EC50 و EC90 مربوط به حاملهای مختلف محلول سمپاشی علفکشهای بنتازون و پاراکوات، کربنات آلومینیوم و کربنات سدیم به ترتیب دارای حداکثر و حداقل تأثیر همکاهی در کارایی علفکشها بودند. قدرت همکاهی کاتیونهای آب سخت بستگی به ظرفیت کاتیونی آنها داشت و بهصورت زیر بود: Al3+ > Mg2+ > Na+ > DW. استفاده از مویان پیسیگیت بهطور معنیداری منجر به کاهش مقادیر EDها (افزایش کارایی علفکشهای بنتازون و پاراکوات) در تمامی حاملهای کاربردی آب سخت شد. همچنین دُزهای کاربردی 480 و 300 گرم مادۀ مؤثره در هکتار به ترتیب از علفکش-های بنتازون و پاراکوات بههمراه مویان پیسیگیت بهعنوان بهترین تیمارهای علفکشی جهت کنترل علفهرز عروسک پشتپرده توصیه میشود.