اثیر مدیریت تلفیقی علفهای هرز با استفاده از مالچ، گیاهان پوششی و کاربرد علفکش ترفلان بر عملکرد بالنگوی شهری (Lallemantia iberica Fischer & C.A. Meyer)
نویسندگان
1 استاد گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، گرایش اکولوژی گیاهان زراعی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 دانشجوی دکتری فیزیولوژی تولید و پس از برداشت گیاهان دارویی، گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
3 دانشیار گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، گرایش اکولوژی گیاهان زراعی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
4 دانشآموخته گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، گرایش اکولوژی گیاهان زراعی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
doi
10.22092/aj.2024.363622.1657چکیده
علفهای هرز از مهمترین عوامل کاهشدهنده رشد و عملکرد گیاهان است. لذا اتخاذ روش مناسب کنترل علفهایهرز بسته به شرایط محیطی میتواند نقش مؤثری در بهبود عملکرد و رشد گیاهان داشته باشد. بدینمنظور در این آزمایش اثر تیمارهای مختلف مدیریت علفهایهرز بر عملکرد و اجزای عملکرد گیاه بالنگویشهری (Lallemantia iberica Fischer & C.A. Meyer) بررسی شد. آزمایش بهصورت اسپلیت پلات بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی وشان واقع در دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز در هشت کیلومتری شرق تبریز در سال 95-1394 اجرا گردید. در این آزمایش دو سطح علفکش (کاربرد و عدم کاربرد علفکش ترفلان) در کرتهای اصلی و تیمارهای کشت خالص بالنگویشهری آلوده و عاری از علفهرز و کشت بههمراه استفاده از مالچ و گیاهان پوششی در کرتهای فرعی قرار گرفتند. طی نمونهبرداری از علفهای هرز موجود در مزرعه بالنگویشهری، گونههایی همچون سلمهتره، کاسنی وحشی، چسبک، توق، پیچک صحرایی و علفشور ازجمله علفهای هرز غالب مزرعه بودند. تراکم (03/48) و وزن خشک (8/281 گرم) علفهای هرز موجود در مزرعه بالنگوی شهری در تیمار کشت خالص بالنگوی شهری تحت شرایط عدم مصرف علفکش ترفلان بیشترین مقدار بود و در تیمار بالنگوی شهری + مالچ کاه و کلش همراه با مصرف ترفلان کمترین مقدار را دارا بود. میانگین ارتفاع علفهای هرز (59/44 سانتیمتر) در تیمار عدم وجین در حداکثر مقدار بود. همچنین بیشترین مقدار عملکرد دانه در واحد سطح (9/195 گرم در مترمربع) و وزن هزاردانه (425/5 گرم) در تیمار بالنگویشهری همراه با وجین کامل علف-های هرز بهدست آمد.