مقایسه اثربخشی واقعیتدرمانی و درمان هیجانمدار بر باورهای غیرمنطقی و تمامیتخواهی زوجی در زنان دچار طلاق هیجانی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، واحد شاهرود، دانشگاه علوم و تحقیقات، شاهرود، ایران
2 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران
3 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران
doi
10.22034/jmpr.2024.63900.6464چکیده
این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی واقعیتدرمانی و درمان هیجانمدار بر باورهای غیرمنطقی و تمامیتخواهی زوجی در زنان دچار طلاق هیجانی انجام شد. روش پژوهش نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون_پسآزمون با گروه کنترل و دوره پیگیر 2 ماهه بود. جامعه آماری زنان دچار طلاق هیجانی مراجعهکننده به مراکز مشاوره خانواده شهر گرگان در سال 1402 بودند. تعداد 45 نفر به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل (هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش پرسشنامههای باورهای غیرمنطقی جونز (1968)، تمامیتخواهی زوجی شیا و اسلنی (1999) و طلاق هیجانی گاتمن (2008) بود. گروه آزمایش 1 واقعیتدرمانی، گروه آزمایش 2 درمان هیجانمدار را در 8 جلسه 60 دقیقهای دریافت نمودند اما گروه کنترل مداخلهای دریافت نکرد. دادههای پژوهش با تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی توسط نرمافزار SPSS-26 تجزیه و تحلیل شدند. یافتهها نشان داد واقعیتدرمانی و درمان هیجانمدار بر کاهش باورهای غیرمنطقی و تمامیتخواهی زوجی در زنان دچار طلاق هیجانی اثربخش بود (0/05>p). نتایج آزمون تعقیبی بنفرونی نشان داد که واقعیتدرمانی تاثیر بیشتری دارد (0/05>p). بر این اساس میتوان نتیجه گرفت که واقعیتدرمانی با حذف کنترلگری بیرونی، توجه به رفتار کلی و انتخاب شده برای حل تعارضات در زندگی روشی مؤثرتر و کارآمدتر در کاهش باورهای غیرمنطقی و تمامیتخواهی زوجی است و میتواند توسط درمانگران در مداخلات خانواده استفاده گردد و در نتیجه به بهبود روابط زناشویی کمک نماید.