کاربردپذیری پایگاه‌ بارشی GLDAS در برآورد ردپای آب سبز و آبی گندم و ذرت در دشت قزوین با استفاده از مدل Aqua Crop

نویسندگان

1 دانشیار گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران.

2 دانشجوی دکتری آبیاری و زهکشی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران.

doi
10.22034/hydro.2022.50069.1257
چکیده

فناوری سنجش از دور به دلیل برخورداری از ویژگی‌های ارزشمندی چون، اخذ تصاویر چند زمانه و چند طیفی، قابلیت تفکیک زمانی و رادیومتریکی مناسب و متنوع، دید وسیع و یکپارچه از منطقه، می‌تواند در بسیاری از کارهای کشاورزی مانند پیش‌بینی عملکرد محصول، اندازه‌گیری رطوبت خاک، اطلاع از میزان خشکسالی و سرمازدگی مؤثر واقع شود. در این پژوهش به ارزیابی پایگاه‌های هواشناسی شبکه‌بندی شده GLDAS-AgMERRA، GLDAS-CRU، GLDAS-AgCFSR در برآورد ردپای آب آبی و سبز گیاه گندم و ردپای آب آبی ذرت در دشت قزوین و مقایسه آن با مقادیر برآورد شده با اطلاعات ایستگاه سینوپتیک قزوین طی سال‌های2010-1980پرداخته شده است. ارزیابی آماری با استفاده از شاخص‌های R2، NRMSE و ME انجام شد. متوسط مجموع ردپای آب گندم در منطقه پژوهش در حدود 869 (مترمکعب بر تن) برآورد شد که در آن سهم ردپای آب سبز 47 درصد و سهم ردپای آب آبی 53 درصد بود. داده‌های برآورد شده در سناریوهای1 (دمای CRU- بارش و تبخیر تعرق GLDAS (GLDAS- CRU)) و 3 (دما و تبخیرتعرق CRU- بارش GLDAS (GLDAS- CRU)) برای ردپای آب سبز گندم و برای ردپای آب آبی، سناریو 5 (بارش و تبخیرتعرق GLDAD-دمای AgCFSR (GLDAS-AgCFSR)) و سناریو 3 به ترتیب برای گیاه گندم و ذرت بالاترین همبستگی را دارند. نتایج نشان می‌دهد برای برآورد ردپای آب آبی گیاه ذرت این پایگاه‌ها از دقت مناسبی برخوردار نبوده ولی برای برآورد ردپای آب سبز و آبی گیاه گندم می‌توان از اطلاعات پایگاه‌های هواشناسی شبکه‌بندی شده با دقت مناسب استفاده کرد.

کلیدواژه‌ها