اثربخشی آموزش بازنشستگی سلامتمحور بر نشانگان بازنشستگی و رضایت از زندگی در معلمان در شرف بازنشستگی
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
3 دانشجوی دکترای، گروه روانشناسی صنعتی و سازمانی، دانشگاه شهیدچمران اهواز، اهواز، ایران
4 گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22034/jmpr.2024.64670.6543چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش بازنشستگی سلامتمحور بر نشانگان بازنشستگی و رضایت از زندگی در معلمان در شرف بازنشستگی انجام شد. این پژوهش کاربردی، از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمام معلمان مرد در شرف بازنشستگی شهر اهواز در سال 1402 بودند. در این پژوهش تعداد 32 معلم مرد در شرف بازنشستگی که بیشترین نمره را در آزمون نشانگان بازنشستگی بهدست آورده بودند، انتخاب و به شیوه تصادفی در گروههای آزمایش و گواه جایدهی شدند. گروه آزمایش در هشت جلسه 90 دقیقهای برنامه بازنشستگی سلامتمحور شرکت کردند. اما گروه کنترل هیچ مداخلهای دریافت نکردند. در این پژوهش از مقیاس رضایت از زندگی دینر (1985) و پرسشنامه نشانگان بازنشستگی بزرگمهری (1386) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از تحلیل کوواریانس چندمتغیره با استفاده از نرمافزار آماری SPSS- 24شد. نتایج نشان داد بین میانگین پسآزمون متغیرهای وابسته (نشانگان بازنشستگی و رضایت از زندگی) با توجه به کنترل پیشآزمون متغیرهای وابسته تفاوت معنیداری وجود دارد (0/001> p). بستهی آموزشی بازنشستگی سلامتمحور با ارائه آموزشهایی در جهت بهبود تغییرات درک شده و مهارتهای مدیریت سبک زندگی سالم پس از بازنشستگی زمینه آمادگی افراد برای بازنشستگی را فراهم میکند و میتواند باعث کاهش نشانگان بازنشستگی و افزایش رضایت از زندگی در معلمان مرد در شرف بازنشستگی گردد.