سرمایۀ اجتماعی و همزیستی اجتماعی (مورد مطالعه: دانش آموزان دختر دورۀ پیشدانشگاهی شهر تبریز1390)
نویسندگان
1 دانشگاه تبریز
2 دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانشگاه فردوسی مشهد
4 دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز
doi
10.22067/jss.v13i1.25451چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطۀ همزیستی اجتماعی و برخی از عوامل مرتبط با آن در دانشآموزان دختر دورۀ پیشدانشگاهی شهر تبریز در سال تحصیلی 91-1390 میباشد. همزیستی محصول زندگی اجتماعی است و کارآیی یک جامعه را به شدت بالا می برد. همزیستی حالتی ذهنی و رفتاری است و شامل به رسمیت شناختن موجودیت گروه دیگر با وجود تفاوتهایشان در ابعاد، هدفها، ارزشها، ایدئولوژیها و حوزههای دیگر با به رسمیت شناختن و ارزشگذاردن به دیگران، شخصیتدادن به اعضای گروه دیگر، عدم برتریانگاری گروه خود و آمادگی برای همکاری، مراوده و رقابت با دیگران است. متغیرهای مختلفی بر هم زیستی اجتماعی اثر می گذارند و در این پژوهش متغیرهای حمایت اجتماعی، سرمایۀ اجتماعی و روابط خانوادگی متغیرهای مستقل مورد مطالعه هستند. مطالعه از نوع پیمایشی بوده و اطلاعات مورد نیاز با استفاده از پرسشنامۀ محققساخته جمعآوری شده است. جامعۀ آماری تحقیق، کلیۀ دانشآموزان دختر مقطع متوسطه، پیشدانشگاهی شهر تبریز (5866 نفر) میباشد که از میان آنها یک نمونۀ 360 نفری از طریق فرمول کوکران و به شیوۀ خوشهای انتخاب و مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان داد میانگین همزیستی اجتماعی (7/67) بوده که بالاتر از متوسط است. همچنین، رابطۀ متغیر همزیستی اجتماعی با سرمایۀ اجتماعی (305/0)، حمایت اجتماعی (359/0) و رابطۀ خانوادگی (134/0) مستقیم، معنادار و مثبت بوده است؛ اما تفاوت میانگین همزیستی اجتماعی مشاهدهشدۀ دانشآموزان براساس خاستگاه زندگی والدینشان معنادار نبوده است.