سرمایۀ اجتماعی و هم‌زیستی اجتماعی (مورد مطالعه: دانش آموزان دختر دورۀ پیش‌دانشگاهی شهر تبریز1390)

نویسندگان

1 دانشگاه تبریز

2 دانشگاه فردوسی مشهد

3 دانشگاه فردوسی مشهد

4 دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز

doi
10.22067/jss.v13i1.25451
چکیده

هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطۀ هم‌زیستی اجتماعی و برخی از عوامل مرتبط با آن در دانش‌آموزان دختر دورۀ پیش‌دانشگاهی شهر تبریز در سال تحصیلی 91-1390 می‏باشد. هم‌زیستی محصول زندگی اجتماعی است و کارآیی یک جامعه را به شدت بالا می برد. هم‌زیستی حالتی ذهنی و رفتاری است و شامل به رسمیت شناختن موجودیت گروه دیگر با وجود تفاوت‏هایشان در ابعاد، هدف‏ها، ارزش‏ها، ایدئولوژی‏ها و حوزه‏های دیگر با به رسمیت شناختن و ارزش‌گذاردن به دیگران، شخصیت‌دادن به اعضای گروه دیگر، عدم برتری‌انگاری گروه خود و آمادگی برای همکاری، مراوده و رقابت با دیگران است. متغیرهای مختلفی بر هم زیستی اجتماعی اثر می گذارند و در این پژوهش متغیرهای حمایت اجتماعی، سرمایۀ اجتماعی و روابط خانوادگی متغیرهای مستقل مورد مطالعه هستند. مطالعه از نوع پیمایشی بوده و اطلاعات مورد نیاز با استفاده از پرسش‌نامۀ محقق‌ساخته جمع‌آوری شده است. جامعۀ آماری تحقیق، کلیۀ دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه، پیش‌دانشگاهی شهر تبریز (5866 نفر) می‏باشد که از میان آن‌ها یک نمونۀ 360 نفری از طریق فرمول کوکران و به شیوۀ خوشه‏ای انتخاب و مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان داد میانگین هم‌زیستی اجتماعی (7/67) بوده که بالاتر از متوسط است. همچنین، رابطۀ متغیر هم‌زیستی اجتماعی با سرمایۀ اجتماعی (305/0)، حمایت اجتماعی (359/0) و رابطۀ خانوادگی (134/0) مستقیم، معنادار و مثبت بوده است؛ اما تفاوت میانگین هم‌زیستی اجتماعی مشاهده‌شدۀ دانش‌آموزان براساس خاستگاه زندگی والدینشان معنادار نبوده است.