نقش سبک‌های دلبستگی در اختلال انباشت با میانجی‌گری شخصیت اجتنابی و تنظیم هیجان در بین دانشجویان دانشگاه تبریز

نویسندگان

1 گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

2 دکتری تخصصی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، پردیس دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

3 گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

4 گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

doi
10.22034/jmpr.2024.62951.6352
چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه سبک‌های دلبستگی با اختلال انباشت با میانجی‌گری شخصیت اجتنابی و تنظیم هیجان در بین دانشجویان دانشگاه تبریز بود. این پژوهش یک پژوهش بنیادی و از نوع همبستگی بود. جامعه پژوهش حاضر، شامل کلیه دانشجویان دانشگاه تبریز در سال تحصیلی 1401-1400 با حجم 24000 نفر بود که از میان آنها 270 نفر به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چند‌مرحله‌ای انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از مقیاس انباشت فراست، سبک‌های دلبستگی کولینز و رید، پرسشنامه چندمحوری بالینی میلون و پرسشنامه تنظیم هیجان گروس و جان استفاده شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش مدل‌یابی معادلات ساختاری و نرم افزار AMOS نشان داد که مسیر تاثیر سبک دلبستگی اضطرابی به شاخص اختلال انباشت با واسطه‌گری شخصیت اجتنابی و تنظیم هیجان معنی‌دار است. بنابراین، سبک دلبستگی اضطرابی با واسطه‌گری شخصیت اجتنابی و تنظیم هیجان درمجموع 0/18 از واریانس شاخص اختلال انباشت را تبیین می‌کند. از سوی دیگر، مسیر تاثیر سبک دلبستگی اجتنابی به شاخص اختلال انباشت با واسطه‌گری شخصیت اجتنابی نیز معنی‌دار است درحالی‌که مسیر تاثیر سبک دلبستگی اجتنابی به شاخص اختلال انباشت با واسطه‌گری تنظیم هیجان معنی‌دار نیست. بنابراین، سبک دلبستگی اجتنابی با واسطه‌گری شخصیت اجتنابی و تنظیم هیجان درمجموع 0/24 از واریانس شاخص اختلال انباشت را تبیین می‌کند. این یافته‌ها نقش روابط عاطفی اولیه دوران تحول را در شکل‌گیری اختلال انباشت برجسته می‌کنند و در این فرآیند، رفتارهای اجتنابی و بدتنظیمی هیجان می‌توانند نقش تسهیل‌کننده داشته باشند.