مروری بر نانومواد جاذب مورد استفاده در کلیه مصنوعی پوشیدنی

نویسندگان

1 پژوهشکده برق و فناوری اطلاعات، سازمان پژوهش های علمی و صنعتی ایران، تهران، ایران

2 پژوهشکده فناوری های شیمیایی، سازمان پژوهش های علمی و صنعتی ایران، تهران، ایران

3 پژوهشکده برق و فناوری اطلاعات، سازمان پژوهش های علمی و صنعتی ایران، تهران، ایران

doi
چکیده

در راستای بهبود کیفیت زندگی بیماران دیالیزی، لازم است مواد سمی اورمیک به­صورت روزانه از جریان خون حذف شوند. این مواد سمی به­طور کلی شامل مولکول­های کوچک محلول در آب (مانند اوره، اوریک اسید و کراتینین)، مولکول­های متوسط (مانند بتا-2 میکروگلوبولین و سیتوکین­ها) و مواد سمی مقید پروتئینی هستند. هدف این مطالعه، بررسی نانومواد جاذب مورد استفاده در سیستم کلیه مصنوعی پوشیدنی و همچنین، مواد سمی اورمیکی است که به وسیله هر­یک از این جاذب­ها حذف می­شوند. این نانومواد جاذب شامل جاذب Mxene، جاذب CMK-3 و جاذب زئولیت هستند. همچنین مشخصات، مکانیسم جذب و ساختار هر­یک از این جاذب­ها مورد بحث قرار گرفت. به­طور کلی، نانوماده جاذب Mxene، سازگاری بالایی با بدن داشته و می­تواند اوره را جذب سطحی نماید و جاذب CMK-3  قابلیت حذف طیف گسترده­ای از مواد سمی اورمیک شامل کراتینین، بتا-2 میکروگلوبولین، سیتوکین­ها، ایندوکسیل سولفات و هیپوریک اسید را دارد. نانوماده جاذب CMK-3 به علت داشتن گروه­های عاملی اکسیژن­دار بر سطح خود، قابلیت جذب بسیار خوبی برای مواد اورمیک ذکر شده دارد. در مورد نانوماده جاذب زئولیت، جذب بر اساس اندازه و خصوصیات فیزیکی و شیمیایی بوده و این جاذب می­تواند به حذف مواد سمی خون مانند اوره، اوریک اسید، کراتینین، p-cresol و ایندوکسیل سولفات بپردازد. نانومواد جاذب زئولیت موردنیت اسیدی و سیلیکالیت آب­گریز به ترتیب می­توانند کراتینین و p-cresol را حذف کنند.