مروری بر ایجاد مقاومت به کنه واروا در زنبور عسل (Apis mellifera)
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم دامی دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد رشته ی زنبور عسل دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
doi
10.22092/hbsj.2020.121314چکیده
بیماریها و آفات زنبورعسل (Apis mellifera) یکی از چالشهای اصلی در صنعت زنبورداری هستند. از این میان کنه ی واروا مخربترین و گستردهترین انگل زنبور عسل بهشمار میرود. این آفت در مقایسه با سایر بیماریهای زنبورعسل، بیشترین آسیب و هزینه مالی را به زنبورداران میرساند. کنه واروا علاوه بر اینکه با تغذیه از همولنف یا خون حشره باعث تضعیف آن میگردد، بلکه در انتقال برخی از عوامل بیماریزای ویروسی به زنبورعسل نقش دارد. در مجموع دو رویکرد اصلی در جهت مقابله با کنه واروا وجود دارد، یکی استفاده از دارو جهت حذف کنه و دیگری ایجاد میزبان مقاوم در مقابل واروا. در دهههای گذشته، چندین مادهی شیمیایی برای کنترل هجوم واروا مورد استفاده قرار گرفتهاست. اما این آفت به سرعت در برابر این مواد شیمیایی تکاملیافته و از خود مقاومت نشان میدهند. بهعبارت دیگر تأثیرگذاری این داروها بر روی کنهها کاهش مییابد. بنابراین بهنظر میرسد مهمترین راهکار مقابله با کنه ی واروا، افزایش مقاومت در میزبان است و در این میان یکی از مکانیسم های کلیدی مراقبت از زنبور عسل که توجه زیادی را به خود جلب کرده، رفتار بهداشتی است. این رفتار توسط کارگران به عنوان عامل دفاعی در برابر بیماری های مختلف مانند باکتری ها و قارچ ها و سایر آلودگی ها صورت می گیرد. هم اکنون رفتار بهداشتی جزو اهداف اصلاحی در برنامههای مختلف اصلاح نژاد زنبور عسل قرار دارد. مسیر دیگر برای ایجاد مقاومت به انگل، توانایی خود لارو یا شفیره برای جلوگیری از تولیدمثل انگلها درون سلولها است. که با استفاده از انتخاب برای صفات مذکور، زنبورعسل در مقابل واروا مقاومتر خواهد شد. در صورت استفاده از تکنیکهای ژنتیک مولکولی، کارایی انتخاب زنبورهای مقاوم در برابر واروا بیشتر خواهد شد.