فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقوله‌ی پرخاشگری در روابط ‌فردی و اجتماعی امری مهم و حائز اهمیت می‌باشد که نیاز به پژوهش و شناخت روز‌افزون دارد. در همین راستا پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی پرخاشگری براساس مهارت‌های ارتباطی و خود شفقت‌ورزی با درنظرگرفتن نقش میانجی تحریف‌های شناختی صورت گرفت. پژوهش حاضر از نوع مطالعات همبستگی با روش تحلیل مسیر بود. جامعه‌ آماری این پژوهش کلیه دانشجویان دانشگاه شهید مدنی آذربایجان در سال تحصیلی ۱۴۰۱- ۱۴۰۲ بودند. نمونه انتخابی شامل ۲۵۳ نفر از بین جامعه آماری موردنظر بود که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌ مهارت‌های ارتباطی (CSTR) (کوئین‌دام، ۲۰۰۴)، پرسشنامه خود شفقت‌ورزی(SCS) (نف، ۲۰۰۳)، پرسشنامه پرخاشگری(EAI) (آیزنک و گلین ویلسون، ۱۹۷۵) و پرسشنامه تحریف‌های شناختی (عبدالله‌زاده و سالار، ۱۳۸۹) استفاده شد. داده‌های حاصل در نرم‌افزارهای SPSS 26 و AMOS 23 و با آزمون‌های آماری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر تجزیه و تحلیل شد. تحلیل داده‌ها نشان‌دهنده برازش مطلوب مدل پس از اصلاح بود. اثر مستقیم مهارت‌های ارتباطی(0/20) و خود شفقت­ورزی(0/61-) و تحریف‌های شناختی(0/19) بر پرخاشگری معنادار (0/05>p) بود. همچنین، نتایج غیرمستقیم مسیرها نشان داد که فقط رابطه­‌ی مهارت‌های ارتباطی با نقش میانجی تحریف‌­های شناختی بر پرخاشگری (0/41-) معنادار (0/05>p) بود. براساس یافته‌های این پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که مهارت‌های ارتباطی، خود شفقت‌ورزی و تحریف‌های شناختی دارای نقش به‌سزایی در پرخاشگری بوده و با توجه به اهمیت فردی و اجتماعی بالای پدیده­‌ی پرخاشگری و تبعات مختلفی که می‌­تواند برای جامعه و افراد داشته باشد، توجه به عوامل پیش‌بینی کننده­‌ی آن حائز اهمیت می­‌باشد.