اثربخشی برنامه فرزندپروری محیط امن بر سبک فرزندپروری مادران کودکان با آسیب شنوایی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی و آموزش افراد با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
2 دانشیار گروه روانشناسی و آموزش افراد با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشیار گروه روانشناسی و آموزش افراد با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
4 استاد ممتاز گروه برنامه درسی و آموزش و پرورش ویژه، دانشگاه ویرجینیا، ایالات متحده آمریکا
doi
10.48308/apsy.2024.235589.1646چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش برنامه فرزندپروری محیط امن بر سبک فرزندپروری مادران کودکان با آسیب شنوایی انجام شد.روش: این پژوهش، یک مطالعه شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی مادران کودکان با آسیب شنوایی 4 تا 6 ساله شهر شیراز در سال 1403-1402 بود که با نمونهگیری در دسترس 30 نفر انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (15 نفره) گمارده شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه سبکهای فرزندپروری بامریند استفاده شد. برای گروه آزمایش برنامه فرزندپروری محیط امن به صورت هفتگی در 10جلسهی120-90 دقیقهای اجرا و دادهها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازههای مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافتهها: یافتهها نشان داد که آموزش فرزندپروری محیط امن منجر به افزایش سبک فرزندپروری مقتدرانه (F=10/28, P<0/05) و کاهش سبک فرزندپروری سهلگیرانه در مرحله پسآزمون شد (F=19.916, P<0.01) و این تاثیر در مرحله پیگیری معنادار بود. همچنین این برنامه بر سبک فرزندپروری مستبدانه تأثیر معناداری نداشت (F=1/832, P>0/05).نتیجهگیری: آموزش فرزندپروری محیط امن میتواند باعث بهبود سبکهای فرزندپروری مادران کودکان با آسیب شنوایی شود.