فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

قابلیت انتقال آبخوان ازجمله پارامترهای مهم در بررسی و شبیه‌سازی وضعیت کمی و کیفی و چگونگی حرکت آب زیرزمینی در آبخوان‌ها می‌باشد. با توجه به کمبود اطلاعات موجود ناشی از محدود بودن تعداد آزمایش‌های پمپاژ و یا ابهام در صحت مقادیر اندازه‌گیری شده در برخی نقاط، برآورد قابلیت انتقال بر اساس اطلاعات موجود در شبیه‌سازی آبخوان ضروری است. در این تحقیق، مقادیر پارامتر قابلیت انتقال آبخوان دامنه-داران با استفاده از روش‌های مختلف درون‌یابی شامل روش‌های معکوس وزنی فاصله، کریجینگ، ترند و اسپلاین تعیین و نتایج مقایسه می‌شود. بررسی نتایج نشان‌ می‌دهد که انجام درون‌یابی با روش اسپلاین در حالت منظم دارای کم‌ترین دقت و با روش‌ کریجینگ عادی در حالت توان‌دار با 11/20 درصد خطای نسبی دارای بیش‌ترین دقت محاسباتی است. با این وجود، روش مذکور برای درون‌یابی در نواحی مرزی محدوده‌‌ مورد بررسی کارایی ندارد. در مقابل روش معکوس وزنی فاصله با حداکثر 36/21 درصد خطای نسبی، برای درون‌یابی در همه‌ نقاط محدوده قابل‌استفاده است. درنهایت به‌منظور ارزیابی نتایج، با شبیه‌سازی آبخوان با استفاده از نرم‌افزار GMS و بر اساس نتایج حاصل از روش معکوس وزنی فاصله به‌عنوان مقادیر اولیه، با کاهش قابل‌ملاحظه‌ تعداد تکرارها در مرحله‌ واسنجی مدل، هزینه‌ محاسباتی به‌طور چشم‌گیری کاهش یافت. با مقایسه‌ نتایج حاصل از واسنجی مدل بر اساس تراز سطح آب در آبخوان با مقادیر به‌دست‌آمده از درون‌یابی، حداکثر مقدار خطای نسبی 22/22 درصد و متوسط خطای نسبی در سطح آبخوان 69/15 درصد می‌باشد.