بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی پرسشنامه شایعه‌پراکنی سایبری- نوجوان (CGQ-A)در نمونه دانش‌آموزان ایرانی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مشاوره، دانشکدۀ علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران.

2 گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، شهر سنندج، ایران،

3 کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.

4 دانشجوی دکتری مشاوره، دانشکدۀ علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران.

doi
10.48308/apsy.2025.239162.1786
چکیده

 هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی ویژگی‌های روانسنجی پرسشنامه شایعه پراکنی سایبری نسخه نوجوان در میان گروهی از دانش‌آموزان نوجوان ایرانی انجام شد. روش: روش این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعة آماری شامل کلیة دانش‌آموزان متوسطه اول و دوم استان کردستان در سال تحصیلی 1403 بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای 1384 شرکت‌کننده (638 نفر دختر و 746 نفر پسر) انتخاب شدند.  ساختار عاملی و قابلیت اطمینان و همچنین اعتبار همزمان نسخه ایرانی (CGQ-A)  بررسی شد. یافته‌ها: بر طبق نتایج تحلیل عاملی تأییدی ساختار یک عاملی مقیاس با نه سوال با داده‌ها برازش مطلوبی داشت. نتایج مربوط به همبستگی بین این پرسشنامه با مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس (DASS-21) و پرسشنامه تجربه قلدری-قربانی سایبری (CBVEQ) از روایی همگرا در پرسشنامه شایعه پراکنی سایبری حمایت کرد. همسانی درونی پرسشنامه شایعه پراکنی سایبری نسخه نوجوان (CGQ-A) با ضریب آلفای کرونباخ 86/0 گزارش شد. نتیجه‌گیری: در مجموع، نتایج پژوهش حاضر روایی و پایایی پرسشنامه شایعه پراکنی سایبری نسخه نوجوان  (CGQ-A) را برای سنجش شایعه‌پراکنی در دو بعد مثبت و منفی در دانش‌آموزان نوجوان تایید می‌کند. شایعه‌پراکنی سایبری ایرانی ابزار جدید و دقیقی را برای تحقیقات نظری در دنیای مجازی در ایران ارائه‌ می‌دهد.