پاسخ کمی و کیفی عملکرد ذرت دانه ای تحت تاثیر روشهای خاکورزی و مصرف نیتروژن
نویسندگان
1 گروه تولیدات گیاهی، دانشکده کشاورزی بردسیر، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان
2 عضو هیات علمی گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه ایلام
3 دکتری تخصصی زراعت و عضو باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه آزاد اسلامی
doi
10.22092/aj.2023.354173.1542چکیده
ارتباط کشاورزی حفاظتی با روشهای خاکورزی و کاربرد نیتروژن، برای درک بهتر نقش آنها در عملکرد آگرو اکوسیستمها حیاتی می باشد. به همین منظور آزمایشی بهصورت کرتهای خرد شده در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در سالهای 1398-1396 در شهرستان دره شهر، استان ایلام انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل سه روش خاکورزی شامل خاکورزی حفاظتی (استفاده از خاک ورز مرکب و فاروئر)، متداول (یکبار گاو آهن برگردان دار+ یکبار دیسک+ فاروئر) و فشرده (دوبارگاو آهن برگردان دار+ دوبار دیسک+ فاروئر) بعنوان عامل اصلی و نیتروژن در پنج سطح شامل عدم مصرف و مصرف 50 ، 100 ،150 و 200 کیلوگرم در هکتار کود شیمیایی اوره در کرت فرعی بود. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد دانه (7615 کیلوگرم در هکتار) با روش خاکورزی حفاظتی بدست آمد که نسبت به خاکورزی فشرده و خاکورزی متداول به ترتیب 3/22 و 8/5 درصد افزایش نشان داد. همچنین، مصرف 200 کیلوگرم در هکتار نیتروژن بیشترین عملکرد دانه را دارا بود که نسبت به حالت عدم مصرف نیتروژن 21 درصد افزایش نشان داد. نتایج مقایسه میانگین نشان داد که در تیمار خاکورزی متداول محتوی کلروفیل a ، b و کل نسبت به خاکورزی فشرده به ترتیب 4/8، 7/23 و 6/12درصد افزایش نشان داد. با توجه به نتایج اجرای خاکورزی حفاظتی نسبت به نظام خاکورزی متداول و فشرده اثر سودمند تری بر افزایش خصوصیات رشد، عملکرد کمی و کیفی و اجزای عملکرد داشت.