مدلسازی عددی طرح تغذیه مصنوعی آبخوان آزاد با استفاده از روش تحلیل همهندسی
نویسندگان
1 استاد گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه بیرجند، ایران
2 دانشیار گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، ایران
3 دانشجوی دکتری مهندسی منابع آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، ایران
doi
10.22034/hydro.2022.13018چکیده
در حال حاضر برداشتهای بیرویه از منابع آب زیرزمینی، سبب افت تراز آبخوانها بهویژه در مناطق خشک و نیمهخشک گردیده است. امروزه یکی از راهکارهای بهبود تراز آبخوانها استفاده از طرحهای تغذیه مصنوعی میباشد. این مطالعه با هدف شبیهسازی عددی طرح تغذیه مصنوعی دشت بیرجند از طریق احداث چاههای تزریق با استفاده از مدل عددی تحلیل همهندسی انجام گردید. در این راستا ابتدا از یک مثال استاندارد با دو حلقه چاه برداشت با دبی 85/1142 و 57/1428 مترمکعب بر روز جهت شبیهسازی تراز سطح ایستابی در مدت 210 روز استفاده گردید. پس از ارزیابی صحت مدل، تراز سطح ایستابی قبل از تزریق براساس شرایط موجود و پس از تزریق با استفاده از 20 حلقه چاه تزریق با دبی ثابت 44/7638 مترمکعب بر روز در 12 گام زمانی ماهانه در آبخوان آزاد دشت بیرجند شبیهسازی شد. مقایسهی نتایج مدل تحلیل همهندسی و حل تحلیلی در آبخوان استاندارد با معیارهای ارزیابی برآورد شده معادل 0096/0-ME=، 0111/0MAE= و 0146/0RMSE= و نیز در آبخوان آزاد دشت بیرجند با معیارهای ارزیابی 033/0-ME=، 372/0MAE= و 229/0RMSE= بر صحت مدل در شبیهسازی تراز سطح ایستابی قبل از تزریق دلالت دارد. همچنین پس از شبیهسازی طرح احداث چاههای تزریق، با درونیابی تراز بهدستآمده در نقاط کنترلی در محل 10 حلقه چاه مشاهدهای موجود در آبخوان، نتایج در پایان دورهی شبیهسازی افزایش تراز سطح ایستابی را حداکثر به میزان 53/60 سانتیمتر در چاه مشاهدهای شماره 2 و حداقل به میزان 25/1 سانتیمتر در چاه مشاهدهای شماره 9 نشان میدهد.