مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و رفتاردرمانی دیالکتیک بر شدت درد، فشار خون و تنظیم رفتاری عواطف بیماران دیالیزی
نویسندگان
1 عضو هیئت گروه علمی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 کارشناس ارشد روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، گرگان، ایران.
doi
10.22034/jmpr.2024.63412.6398چکیده
پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و رفتاردرمانی دیالکتیک بر شدت درد، فشار خون و تنظیم رفتاری عواطف بیماران دیالیزی انجام شد. روش پژوهش نیمه تجربی به همراه دو گروه آزمایش و یک گروه گواه با طرح پیش آزمون_پسآزمون بود. جامعه آماری کلیه بیماران دیالیزی مراجعهکننده به مرکز دیالیز حکیم طب اندرزگو شهر تهران در سال 1402 بودند. حجم نمونه شامل 45 بیمار دیالیزی از جامعه مذکور بود که با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه (هر گروه 15 نفر) جایدهی شدند. ابزارها شامل مقیاس دیداری درد (VAS)، پرسشنامه تنظیم رفتاری عواطف کرایچ و گارنفسکی (2019) و دستگاه فشار خون بود. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون کوواریانس چندمتغیره با نرمافزار SPSS نسخه 26 استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون کوواریانس چندمتغیره با نرمافزار SPSSنسخه 26 استفاده شد. یافتهها نشان داد که هر دو درمان در مرحله پسآزمون بر کاهش شدت درد و فشارخون و تنظیم رفتاری عواطف در بیماران دیالیزی تاثیر معنیداری داشتهاند (0/05>p). بنابراین میتوان نتیجه گرفت که روانشناسان و درمانگران میتوانند در مداخلههای روانشناختی خود از هر دو درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و رفتاردرمانی دیالکتیک برای کاهش شدت درد و فشار خون و تنظیم رفتاری عواطف در بیماران دیالیزی استفاده نمایند.