فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی زوج‌‏درمانی شناختی-رفتاری و زوج‌‏درمانی هیجان­‌مدار بر پرخاشگری ارتباطی پنهان در زوجین دارای تعارضات زناشویی بود. روش پژوهش نیمه­‌آزمایشی با طرح پیش‌­آزمون-پس‌­آزمون با گروه کنترل و همراه با پیگیری 2 ماهه بود. جامعه آماری کلیه زوجین با تعارضات زناشویی مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره منطقه 1 شهر تهران در تابستان سال 1403 بودند. در مرحله اول تعداد 45 زوج با نمره 115 و بالاتر در پرسشنامه تعارضات زناشویی ثنایی ذاکر و همکاران(1387) انتخاب و سپس به شیوه تصادفی ساده در 2 گروه آزمایش (هر گروه 15 زوج) و یک گروه کنترل (15 زوج) جایگزین شدند. سپس زوجین گروه‌­های آزمایش تحت زوج‌‏درمانی شناختی-رفتاری(12 جلسه 90 دقیقه‌­ای) و زوج‌‏درمانی هیجان­‌مدار(12 جلسه 90 دقیقه‌­ای) قرار گرفتند؛ اما گروه کنترل هیچ‌گونه مداخله‌‏ای دریافت نکرد و در لیست انتظار باقی ماند. از پرسشنامه تعارضات زناشویی(MCQ) ثنایی ذاکر و همکاران(1387) و مقیاس پرخاشگری ارتباطی پنهان(CRAS) نلسون و کارول (2006) تدوین به منظور گردآوری اطلاعات استفاده شد. تحلیل داده‌‏ها از طریق نرم‌‏افزار SPSS نسخه 28 با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌­گیری مکرر انجام شد. نتایج نشان داد هر دو مداخله مذکور تاثیر معناداری بر پرخاشگری ارتباطی پنهان زوجین دارای تعارضات زناشویی داشته‌­اند (0/05>P). نتایج آزمون تعقیبی بن‏فرونی نشان داد که زوج‌‏درمانی هیجان‌مدار تاثیر بیشتری نسبت به زوج‏‌درمانی شناختی-رفتاری دارد (0/05>P). می­‌توان نتیجه­‌گیری کرد که علاوه بر اثربخش بودن هر دو مداخله زوج‌‏درمانی، تقدم استفاده در کاهش پرخاشگری ارتباطی پنهان زوجین با تعارضات زناشویی با زوج‌‏درمانی مدار است.