علم فرونتیک به مثابه دلالت بنیادین برای نظریه توسعه

نویسندگان

1 پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

2 دانشگاه تربیت مدرس

doi
10.29252/piaj.2020.99906
چکیده

هر نظریه جامع توسعه، یک منظومه گفتاری (Discursive) و شامل چند نوع گزارۀ مرتبط و منسجم است. این گزاره‌ها را می‌توان دلالت نامید، و هر نظریه توسعه را شامل چهار دلالت دانست. این دلالت‌ها عبارتند از دلالت بنیادین، دلالت وضعیتی، دلالت تبیینی، و دلالت هنجاری. دلالت بنیادین به این معناست که یک نظریه توسعه یک منظومۀ گفتاری‑عملی است با ابتناء به مبانی فکری معینی در باب انسان، جامعه، و تاریخ، چالش‌ها و بحرا‌‌ن‌های موجود را تشخیص داده و با تبیین ریشه‌ها و عوامل ایجاد وضعیت موجود، «معیار‌های توسعه یافتگی را صورتبندی و «سیاستگذاری راهبردی» را تمهید می‌کند. در این نوشتار با اجتناب از تفکر متافیزیکی – پوزیتیویستی، علم انسانی فرونتیک بعنوان دلالت بنیادین برای نظریه توسعه فراستمند مطرح می‌شود.