باور به دنیای خطرناک و تجربۀ هیجانات در دوران همهگیری کرونا: نقش میانجی باورهای توطئه و اعتماد به مرجع قدرت
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
4 گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.48308/apsy.2023.232763.1528چکیده
هدف: باور به دنیای خطرناک باوری پایدار مبنی بر تهدیدآمیز بودن جهان است. هدف از پژوهش حاضر آزمودن نقش این باور در تعیین تجربۀ هیجانات در بافت همهگیری کووید-۱۹ به میانجیگری باورهای توطئه و اعتماد به ستاد مقابله با کرونا به عنوان مرجع قدرتِ مرتبط با این بافت بود.روش: شرکتکنندگان در این پژوهش همبستگی ۴۳۱ نفر (۷۱% زن، میانگین سنی ۷/۳۳ سال) بودند که به مقیاس باور به دنیای خطرناک، باورهای توطئه پیرامون کرونا، اعتماد به ستاد مقابله با کرونا و مقیاس هیجانات مثبت و منفی پاسخ دادند. برای آزمودن نقش باور به دنیای خطرناک در پیشبینی هیجانات به میانجیگری باورهای توطئه و اعتماد به ستاد مقابله با کرونا از مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد.یافتهها: آلفای کرونباخ مقیاس باور به دنیای خطرناک مطلوب (۸۰/۰) بود و حذف گویۀ نهم به دلیل بار عاملی ضعیف در تحلیل عاملی تأییدی پیشنهاد شد. باور به دنیای خطرناک تجربۀ هیجانات مثبت را بهطور منفی اما هیجانات منفی را به طور مثبت پیشبینی نمود (۰۵/۰ > ps). باورهای توطئه پیرامون کرونا و اعتماد به ستاد مقابله با کرونا رابطۀ بین باور به دنیای خطرناک و هیجانات منفی (۰۵/۰ > p) اما نه مثبت را میانجیگری کردند.نتیجهگیری: رابطۀ باور به دنیای خطرناک با ادراکات و هیجانات پیرامون کرونا مطابق انتظار بود، اما سهم بیشتری از تجربۀ هیجانات منفی نسبت به مثبت پیشبینی شد که بیانگر در کار بودن سازوکارهای متفاوتی برای تبیین اثرپذیری هیجانات مثبت از این باور است.