تجربه برش هیجانی از منظر فرزندان دختر بزرگسال: یک مطالعه کیفی
نویسندگان
1 استادیار گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
doi
10.48308/apsy.2024.234153.1592چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف شناسایی و درک عمیق تجربه زیسته دختران بزرگسال از برش هیجانی با خانواده انجام شد. روش: روش پژوهش، کیفی، از نوع پدیدارشناسی توصیفی بود. نمونه مورد مطالعه شامل 15 نفر از دختران بزرگسال در سنین 18-25 سالی بودند که تجربه برش هیجانی از خانواده داشتند. میانگین سنی شرکتکنندگان 5/21 سال بود. نمونهگیری به شکل هدفمند و گلولهبرفی انجام شد. ابتدا با استفاده از خرده مقیاس برش هیجانی موجود در پرسشنامه تجدیدنظر شده تمایزیافتگی خود (اسکورون و فریدلندر، 1988)، افراد دارای تجربه برش هیجانی انتخاب شدند و سپس در گام دوم، با آنان مصاحبه نیمهساختاریافته انجام شد. سپس کلمه به کلمه پیادهسازی شده و به روش هفت مرحلهای کلایزی (1969) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: در این مطالعه 5 مضمون اصلی شامل: 1) عوامل مؤثر در تصمیم به برش هیجانی ؛ 2) دشواریهای اجرای تصمیم به برش هیجانی؛ 3) آسیبهای ایجاد شده به دنبال برش هیجانی؛ 4) سازگاری با برش هیجانی و 5) جنبههای رشدگونه برش هیجانی، شناسایی شد. نتیجهگیری: با توجه به یافتهها میتوان گفت دختران بزرگسالی که برش هیجانی از خانواده را تجربه میکنند با چالشهای جدی روبرو هستند و آسیبهای قابل توجهی میبینند، که لازم است تناسب شرایطشان، برای آنان و خانوادههایشان سیستمهای حمایتی فراهم شود.