تاثیر نوروفیدبک فرکانس بسیار پایین بر بهبود توجه انتقالی در کودکان دارای اتیسم با عملکرد بالا
نویسندگان
1 کاندیدای دکتری روانشناسی شناختی، پژوهشکده علوم شناختی و مغز، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 استاد،گروه روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
3 استادیار، پژوهشکده علوم شناختی و مغز، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.48308/apsy.2024.236662.1697چکیده
هدف: اتیسم از جمله اختلالات عصب- تحولی است که با طیفی از کمبودهای رشدی و رفتارهای اضافی همراه است. یکی از مشکلات رایج در اتیسم، نارساییهای توجه و انعطافپذیری شناختی است. هدف پژوهش حاضر بررسی هرگونه تأثیر احتمالی نوروفیدبک فرکانس بسیار پایین (ILF) بر توجه انتقالی در کودکان دارای اتیسم با عملکرد بالا بود. این کنش شناختی توسط تکلیف انتقال توجه (SAT) از مجموع آزمونهای کامپیوتری کاگنیلا (2019) سنجیده شد.روش: این پژوهش از نوع طرح تمام_آزمایشی و از نظر هدف کاربردی- توسعهای است که بهصورت پیشآزمون و پسآزمون روی 8 کودک پسر دارای اتیسم در طیف سنی 8-4 اجرا شد. شرکتکنندگان در سال 1401-1400 با روش نمونهگیری در دسترس از مرکز تهران_اتیسم انتخاب شدند. پس از یکماه آشنایی کودک با محیط آزمایشگاه و ارتباط با پژوهشگر، SAT طی چهار مرحله اجرا شد: پیشآزمون1، پیشآزمون2، پسآزمون و پیگیری. در پایان، دادهها با روش تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون بنفرونی با 26SPSS تحلیل شد. یافتهها: با توجه به افزایش معنادار (01/0>p) پاسخهای صحیح در SAT در مرحله سوم و پایداری تغییرات مرحله چهارم و نیز چشمگیر بودن اندازه اثر (95/0)، احتمال اثر پایدار نوروفیدبک ILF بر بهبود عملکرد در SAT وجود دارد. نتیجهگیری: به نظر میرسد نوروفیدبک ILF موجب بهبودی نسبتاً بادوام عملکرد توجه انتقالی در کودکان اتیسم با عملکرد بالا میشود. البته یافتههای این مطالعه باید در نمونههای مشابه با حجم بزرگتر اجرا و به تأیید برسد و اعتبار بومشناختی اینگونه بهبودهای شناختی در محیط آزمایشگاهی بررسی شود.