عملکرد جوجه گوشتی در دوره آغازین با جیره بر پایه کنجاله سویا و کنجاله پنبه دانه و تعیین بهترین سطح مکمل لیزین
نویسندگان
1 پژوهشکده دامهای خاص، دانشگاه زابل، زابل، ایران
2 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
3 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
4 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
5 گروه زراعت، دانشگاه پیام نور زاهدان
6 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
7 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
doi
10.22067/ijasr.v3i4.12538چکیده
هدف از این پژوهش، تعیین بهترین سطح مکمل لیزین در جیره بر پایه کنجاله پنبه دانه- سویا - ذرت در دوره آغازین جوجه گوشتی بود. برای این منظور از 360 قطعه جوجه یک روزه سویه راس 308 در قالب طرح کاملا تصادفی استفاده شد (15 جوجه در هر قفس). جیره پایه براساس توصیههای NRC با استفاده از کنجاله پنبه دانه، کنجاله سویا و ذرت تهیه شد سطوح افزایشی مکمل لیزین: صفر، 1/0 ، 2/0، 3/0، 4/0 و 5/0 که به جیره پایه با حذف نشاسته اضافه شد. در پایان 14 روزگی، عملکرد و ترکیبات لاشه اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که سطوح درجه بندی شده مکمل لیزین بر افزایش وزن بدن، ضریب تبدیل خوراک، مصرف خوراک، وزن گوشت سینه، وزن ران و بازدهی اقتصادی اثر معنی داری داشت. برای تعیین بهترین سطح مکمل لیزین از روشهای مدل سازی و براساس نقطه شکست استفاده گردید. براساس خط شکسته خطی، نقطه شکست 24/0، 26/0، 35/0 و22/0 و بر اساس خط شکسته درجه دو نقطه شکست مقادیر 39/0، 15/0، 52/0 و33/0 درصد مکمل جیره به ترتیب برای افزایش وزن بدن، بازدهی خوراک، وزن ماهیچه سینه و وزن ران بود. به نظر میرسد استفاده از کنجاله پنبه دانه در جیره دوره آغازین جوجه گوشتی مقدار نیاز به لیزین را به دلیل پایین بودن قابلیت هضم این اسید آمینه افزایش میدهد و تعیین بهترین سطح مکمل لیزین در جیره حاوی کنجاله پنبه دانه متاثر از شیوههای آماری مدل سازی و پاسخهای عملکرد میباشد و مقدار نیاز به مکمل لیزین برای افزایش وزن سینه بیشتر از سایر صفات بود.