واکنش عملکرد و اجزاء عملکرد تودههای بالنگوی شهری (Lallemantia iberica L.) به سیستمهای مختلف خاکورزی در شرایط دیم
نویسندگان
1 بخش تحقیقات زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی لرستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، خرم آباد، ایران.
2 دانشجوی دکتری، دانشکده کشاورزی و صنایع غذایی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
3 دانشگاه ازاد اسلامی- واحد علوم و تحقیقات - دانشکده کشاورزی و صنایع غذایی
4 استادیار مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی تهران، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران.
doi
10.22092/aj.2022.355803.1563چکیده
این آزمایش به منظور بررسی واکنش تودههای بالنگوی شهری به سیستمهای مختلف خاکورزی در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی بهصورت اسپیلیت پلات با سه تکرار در سال زراعی 7-1396 در دو منطقه معتدل خرمآباد و معتدل سرد کمالوند اجرا شد. سه روش خاکورزی (خاکورزی مرسوم، حداقل و بدون خاکورزی) در کرتهای اصلی و پنج توده بالنگوی شهری (تکاب، کلیبر، کردستان، نظرکهریزی و جلفا) در کرتهای فرعی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که در هر دو منطقه روش کمخاکورزی باعث افزایش تعداد دانه در فندقه شد. در خرمآباد بیشترین وزن هزار دانه در توده تکاب در روش کم خاکورزی (19/3 گرم) مشاهده شد که با ارقام کردستان و جلفا تفاوت معنیداری نداشت. بیشترین عملکرد دانه از توده کردستان در روش کم خاکورزی (477 کیلوگرم در هکتار) و کمترین آن از توده کلیبر در روش بیخاکورزی (181 کیلوگرم در هکتار) بدست آمد. در کمالوند بیشترین وزن هزار دانه از توده نظرکهریزی در روش کم خاکورزی (17/2 گرم) بدون تفاوت معنیدار با تودههای تکاب و کردستان و کمترین آن از توده کلیبر در روش بیخاکورزی (26/1 گرم) بدست آمد. بیشترین عملکرد دانه از توده کلیبر در روش کم خاکورزی (330 کیلوگرم در هکتار) و کمترین آن از ارقام تکاب و کلیبر بدون تفاوت معنیدار در روش بیخاکورزی (3/213 کیلوگرم در هکتار) بدست آمد. کلیه صفات مورد بررسی به جز ارتفاع بوته در منطقه معتدل خرمآباد برتری معنیداری نسبت به منطقه سرد کمالوند داشتند. شرایط دمایی مناسبتر و منطبق با مراحل نمویی در خرمآباد موجب بهبود رشد و مراحل نموی گیاه بالنگو شهری گردید.