مقایسه اثربخشی آموزش روابط والد-فرزندی مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان شناختی-رفتاری بر عزتنفس فرزندان
نویسندگان
1 استاد، گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
2 استادیار، گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
3 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی تربیتی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی ، تبریز، ایران.
doi
10.22034/jmpr.2023.58232.5785چکیده
هدف این مطالعه تعیین و مقایسه اثربخشی آموزش روابط والد-فرزندی مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان شناختی–رفتاری بر عزتنفس فرزندان بود. این مطالعه به روش نیمه تجربی با طرح پیش و پسآزمون با گروه کنترل انجامشده است. جامعه آماری شامل دانشآموزان دوره اول دبیرستان ناحیه یک تبریز در سال تحصیلی 1400-1399 و مادران آنها بود. با توجه به هدف مطالعه 63 نفر از مادران بهعنوان نمونه آماری در دسترس انتخاب و بهطور تصادفی در سه گروه 21 نفر (دو گروه تجربی و یک کنترل) قرار داده شدند و 63 نفر دانشآموز، فرزندان همین مادران به پیروی از مادرانشان در گروههای تجربی و کنترل قرار گرفتند. مادران یکی از گروههای تجربی مداخله آموزشی را مبتنی بر پذیرش و تعهد و گروه دیگر به روششناختی-رفتاری با استفاده از بستهی آموزشی مربوطه طی 10 جلسه 90 دقیقهای در طول 10 هفته دریافت کردند. عزتنفس فرزندان با استفاده از مقیاس عزتنفس هیر (HSS) اندازهگیری شد. نتایج نشان داد که آموزش روابط والد- فرزندی مبتنی بر پذیرش و تعهد با (0/01≥F=115/74، P) و درمان شناختی–رفتاری با ( P≤0/01،F=75/43 ) بر عزتنفس فرزندان مؤثر بوده است. مقایسه نتایج نشان داد که مداخله آموزشی مبتنی بر پذیرش و تعهد با تفاوت معنیدار نسبت به درمان شناختی-رفتاری اثربخشی بالاتری داشته است (P≤0/5). درنتیجه میتوان از مداخلات آموزش روابط والد- فرزند با کمک تکنیکهای مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان شناختی-رفتاری با اولویت درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد برای افزایش و ارتقای عزتنفس فرزندان استفاده کرد.