بررسی نگرش مالکان بافت فرسوده منطقۀ ثامن مشهد نسبت به شیوۀ قیمت‌گذاری املاک و عوامل مؤثر بر آن در سال 88- 1389

نویسندگان

1 دانشگاه فردوسی مشهد

2 دانشگاه فردوسی مشهد

3 دانشگاه فردوسی مشهد

doi
10.22067/jss.v11i2.18453
چکیده

از جمله مسائل بسیار مهمی که مجریان و مسؤولان شهری در احیای بافت‌های فرسوده با آن مواجه می‌شوند، عدم توافقشان با مالکین در مورد قیمت املاک است؛ لذا در این تحقیق ضمن بررسی نگرش مالکان بافت فرسودۀ منطقۀ ثامن نسبت به شیوۀ قیمت‌گذاری املاک، عوامل مؤثر بر آن نیز مورد توجه قرار گرفته است. روش تحقیق در این پژوهش پیمایشی است که از ابزار پرسش‌نامه برای جمع‌آوری اطلاعات استفاده شده است. جامعۀ آماری این پژوهش را کلّیۀ مالکان بافت فرسودۀ منطقۀ ثامن تشکیل می‌دهد. حجم نمونه در این تحقیق حدود 250 نفر از مالکان است که به روش طبقه‌ای متناسب با سهم انتخاب شده است. از آن‌جا که این منطقه به 4 قطاع تقسیم می‌شود، سعی شده است تا حجم نمونه، متناسب با سهم هر قطاع انتخاب شود. یافته‌ها نشان می‌دهد که 26/66 درصد از مالکین نسبت به شیوۀ قیمت‌گذاری املاک نگرشی منفی دارند، در-حالی‌که تنها حدود 11 درصد از آن‌ها دارای نگرش مثبت بوده و بقیۀ مالکان نگرشی خنثی نسبت به شیوۀ مذکور داشته‌اند. نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون چند‌متغیره نشان داده است که مؤثرترین متغیر بر نگرش مالکان به شیوۀ قیمت‌گذاری املاک، میزان اطلاعات صحیحی است که آن‌ها در مورد شیوۀ قیمت‌گذاری املاک دارند. سایر متغیرهای اثرگذار بر نگرش مالکان به شیوۀ قیمت‌گذاری املاک، به ترتیب شدت تأثیر عبارت‌اند از: نگرش مالکان به طرح نوسازی و بهسازی، فاصلۀ ملک تا حرم و در‌نهایت برخورد نزدیکان مالک با وی.