بررسی رابطۀ نگرش ها، حمایت اجتماعی و کیفیت زندگی سالمندان (مورد مطالعه: سالمندان ساکن شهر کرمان)
نویسندگان
1 دانشگاه شهیدباهنر کرمان
2 دانشگاه شهید باهنر کرمان
doi
10.22067/jss.v11i2.16922چکیده
کیفیت زندگی سالمندان متأثر از عوامل متعددی است که یکی از مهمترین آنها حمایت اجتماعی از سالمند است. با افزایش حمایتهای اجتماعی، کیفیت زندگی هم بهبود مییابد؛ اما تحقیقات پیشین نشان میدهد که نگرش سالمندان نسبت به حمایت اجتماعی و تواناییها، خود در تأثیرگذاری حمایت اجتماعی نقش دارد و اگر نگرش سالمند نسبت به حمایت اجتماعی دریافتشده، منفی باشد و آن را نشانۀ ناتوانی و درماندگی خود بداند یا آن را پرهزینه و تحقیرکننده بداند یا فرد احساس کند که خودش توانایی انجام کارهایش را دارد و نیازی به کمک دیگران ندارد، دریافت حمایت اجتماعی برای او ممکن است دارای تأثیر منفی باشد. این پژوهش به صورت پیمایش در بین 380 سالمند زن و مرد ساکن شهر کرمان انجام شده است. ابزار پژوهش پرسشنامه همراه با مصاحبه بوده است.میانگین سنی پاسخگویان 01/67 بوده و مهمترین حمایتکنندگان ایشان در درجۀ اول همسر و سپس فرزند پسر و در درجۀ سوم، فرزند دختر بوده است. نتایج نشان داده که حمایت عاطفی، مالی، خدماتی، مشورتی و اطلاعاتی، نگرش به حمایت و نگرش نسبت به تواناییهای خود و مدت رابطه از مهمترین متغیرهایی بودند که با کیفیت زندگی ارتباط معنیدار داشتند. از بین این متغیرها، نگرش به حمایت، بیشترین تأثیر را داشته است.