اثرات تنظیم کننده های رشد و اسید آمینه پرولین بر عملکرد و اجزاء عملکرد گیاه ذرت سینگل کراس 704 در شرایط تنش خشکی در استان اصفهان
نویسندگان
1 دانشجو دکترای زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین، پیشوا
2 دانشیار گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین، پیشوا
3 دانشیار گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان، اصفهان
4 استادیار گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین، پیشوا
5 استادیار گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین، پیشوا
doi
10.22077/escs.2021.3988.1948چکیده
ابداع و استفاده از روشهایی که موجب افزایش مقاومت محصول در شرایط تنش خشکی میگردد، حائز اهمیت فراوان است. بهمنظور بررسی اثر محلولپاشی تنظیمکنندههای رشد و اسیدآمینه پرولین بر عملکرد و اجزاء عملکرد و بیان ژن Rab-17 (از گروه2 LEA)، در ذرت سینگلکراس 704، آزمایشی بهصورت اسپلیتپلات در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در سالهای 1394 و 1395 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان (اصفهان) اجرا گردید. سه تیمار آبیاری پس از 70 (شاهد)، 90 و 100 میلیمتر تبخیر از سطح تشت تبخیر استاندارد کلاس A بهعنوان عامل اصلی و محلولپاشی 5 تیمار بنزیل آدنین (BA6) جیبرلیک اسید (GA(3+7، پرولین، (BA6+GA(3+7+ پرولین و محلولپاشی آب خالص بهعنوان عامل فرعی در نظر گرفته شدند. عملکرد علوفه و بلال، میزان پرولین، شاخص سطح برگ، محتوای رطوبت نسبی و میزان بیان ژن Rab-17 بهعنوان یک ژن القا شونده در شرایط تنش خشکی بررسی گردید. بر اساس نتایج تجزیه واریانس مرکب، اثر تنش خشکی و محلولپاشی بر عملکرد علوفه و بلال، میزان پرولین و شاخص سطح برگ معنیدار بود. همچنین اثر تنش خشکی بر محتوای رطوبت نسبی و بیان ژن Rab-17 در سطح احتمال 1% معنیدار گردید. بر طبق نتایج مقایسه میانگین، تنش خشکی موجب کاهش عملکرد علوفه و بلال، شاخص سطح برگ و محتوای رطوبت نسبی و افزایش پرولین گردید. بیشترین عملکرد علوفه مربوط به شرایط تیمار شاهد بود که با تنش ملایم و شدید تفاوت معنیدار داشت. تیمارهای تنظیمکنندههای رشد و پرولین در شرایط تنش خشکی موجب کاهش اثرات نامطلوب تنش بر عملکرد علوفه و بلال، شاخص سطح برگ و محتوای رطوبت نسبی گردیدند طبق نتایج حاصل از این پژوهش محلولپاشی اسیدآمینه پرولین و تنظیمکنندههای رشد میتوانند از طریق بهبود پاسخهای فیزیولوژیکی و ژنتیک گیاه موجب بهبود رشد و محصول ذرت در شرایط تنش خشکی شوند.