اثربخشی آموزش مهارت‌های خودگردانی بر حواس‌پرتی دیجیتالی و مشارکت تحصیلی

نویسندگان

1 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران

2 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران

3 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران

doi
10.22084/j.psychogy.2023.27839.2583
چکیده

هدف: پژوهش حاضر با هدف اثربخشی آموزش مهارت‌های خودگردانی بر حواس‌پرتی دیجیتالی و مشارکت تحصیلی دانشجویان دانشگاه آزاد شهرستان لردگان انجام شد.روش: پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل نابرابر بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان شهرستان لردگان در سال تحصیلی 1402-1401 بودند که تعداد 60 نفر به روش خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 30 نفر) گمارده شدند. به‌منظور سنجش متغیرهای مورد پژوهش از پرسشنامه حواس‌پرتی دیجیتالی سام‌گاندار (2014) و پرسشنامه مشارکت تحصیلی ریو (2013) استفاده شد. پس از انجام پیش‌آزمون آزمودنی‌های گروه آزمایش تحت 10 جلسه آموزش مهارت‌های خودگردانی قرار گرفتند و گروه کنترل، آموزشی در این زمینه دریافت نکردند. سپس هر دو گروه مجدد با پس‌آزمون مورد ارزیابی قرار گرفتند. تحلیل داده‌ها‌ نیز با استفاده از روش تحلیل کوواریانس (آنکوا) و نرم‌افزار SPSS انجام شد. یافته­‌ها: نتایج پژوهش نشان داد نمرات پس‌آزمون حواس‌پرتی دیجیتالی (619/798F= ،01/0P<) و مشارکت تحصیلی (018/224F= ،01/0P<)، در دو گروه آزمایش و کنترل تفاوت معنی­دار داشت.نتیجه­‌گیری: طبق یافته‌ها می‌توان نتیجه گرفت که آموزش مهارت‌های خودگردانی حواس‌پرتی دیجیتالی را کاهش می‌دهد و باعث افزایش مشارکت تحصیلی می‌شود؛ بنابراین بر اساس این نتایج پیشنهاد می‌شود سیستم‌های آموزشی از این آموزش‌ها در جهت کاهش حواس‌پرتی دیجیتالی دانشجویان درگیر و همچنین جهت بالا بردن سطح مشارکت تحصیلی استفاده کنند.