فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: در عصر حاضر یکی از دغدغه‌های اصلی جوامع، آموزش اثربخش است که مستلزم ایجاد روابط سازنده بین یادگیرندگان و محیط آموزشی می‌باشد. این رابطه می‌تواند طیفی از متغیرهای شخصیتی و محیطی را در برگیرد. در همین راستا این پژوهش با هدفسی رابطه بین ادراک از محیط یادگیری سازنده‌گرا و تعلق به مدرسه با نقش میانجی‌گری ثبات قدم در دانش آموزان انجام گرفت.روش: پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی و با استفاده از رویکرد معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان مدارس متوسطه (دوره اول) شهرستان میبد در سال تحصیلی 1401-1400 بود که به‌صورت تصادفی خوشه­ای تعداد 220 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شد. داده‌های پژوهش با استفاده از پرسشنامه‌های ادراک از محیط یادگیری سازنده‌گرا تیلور و همکاران (1997)، ثبات قدم داکورث و همکاران (2007) و مقیاس تعلق به مدرسه بتی و بری (2005) گردآوری شد. داده‌ها با استفاده از رویکرد مدل معادلات ساختاری مورد تحلیل قرار گرفتند.یافته‌ها: نتایج نشان داد مدل مطرح‌شده از برازش خوبی برخوردار است(0.078=RMSEA) نتایج مدل‌یابی نشان داد که ادراک از محیط یادگیری سازنده‌گرا نقش مستقیم معناداری بر احساس تعلق به مدرسه دانش‌آموزان دارد (0.01>p). همچنین ادراک از محیط یادگیری سازنده‌گرا به‌طور غیرمستقیم و از طریق ثبات‌قدم اثر معناداری بر تعلق به مدرسه دارد (0.041).نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان می‌دهد با غنی‌سازی در یادگیری سازنده‌گرا از طریق تجهیز محیط فیزیکی آموزش و تقویت مهارت‌های معلمان و آموزش متغیرهای مؤثر در ثبات‌قدم تحصیلی به دانش‌آموزان می‌توان افزایش احساس تعلق به مدرسه را در آنها انتظار داشت.