مدلیابی معادلات ساختاری نوموفوبیا بر اساس سبکهای دلبستگی ناایمن و تنظیم شناختی هیجان ناسازگارانه با نقش میانجی احساس تنهایی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران.
2 دکترای روانشناسی تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، خرمآباد، ایران.
doi
10.22034/jmpr.2024.62562.6302چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی مدلیابی معادلات ساختاری نوموفوبیا بر اساس سبکهای دلبستگی ناایمن و تنظیم شناختی هیجان ناسازگارانه با نقش میانجی احساس تنهایی بود. روش این مطالعه توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش دانشآموزان دختر دوره دوم متوسطه مشغول به تحصیل در مدارس دولتی شهر خرمآباد به تعداد 10089 نفر در سال تحصیلی 1403-1402 بودند. حجم نمونه با روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای تصادفی 400 نفر انتخاب شد. ابزار گردآوری دادههای پژوهش شامل پرسشنامه نوموفوبیا (NMP-Q) یلدریم و کوریا (2015)، پرسشنامه سبکهای دلبستگی (AAI) هازن و شاور (1987)، فرم کوتاه پرسشنامه تنظیم شناختی هیجانی (CERQ) گرانفسکی و کرایج (2006) و مقیاس احساس تنهایی-نسخه سوم (UCLA LS3) راسل (1996) بود. دادهها به روش همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری و با استفاده از نرمافزار SPSS و AMOS نسخه 28 تحلیل شد. یافتههای پژوهش نشان داد که اثرات مستقیم سبکهای دلبستگی ناایمن و تنظیم شناختی هیجان ناسازگارانه بر نوموفوبیا معنادار بود (p<0/001). همچنین نتایج نشان داد که احساس تنهایی در رابطه بین دلبستگی ناایمن دوسوگرا (0/361=β و 0/001=sig)، دلبستگی ناایمن اجتنابی (0/322=β و 0/001=sig)، و تنظیم شناختی هیجان ناسازگارانه (0/355=β و 0001=sig) با نوموفوبیا نقش میانجی دارد. بر اساس نتایج این پژوهش پیشنهاد میشود که رابطة بین این متغیرها در مداخلههای مرتبط با نوموفوبیا دانشآموزان مورد توجه قرار گیرد. لذا بر اساس نتایج به دست آمده از این پژوهش میتوان برنامههایی برای پیشگیری، اعمال مداخلات و کنترل نوموفوبیا طرحریزی نمود.