پیشبینی علائم اختلال اضطراب فراگیر بر اساس فاجعهسازی درد و حساسیت انزجاری با میانجیگری کیفیت زندگی
نویسندگان
1 استاد، گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
2 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
doi
10.22034/jmpr.2024.60574.6137چکیده
این پژوهش باهدف پیشبینی علائم اختلال اضطراب فراگیر بر اساس فاجعهسازی درد و حساسیت انزجاری با میانجیگری کیفیت زندگی انجام شد. روش پژوهش همبستگی از نوع مدلیابی معادلات ساختاری بود. در این مطالعه از میان دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور شهر اهواز با جامعه آماری ۷۳۸۵ نفر در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ نمونهای به تعداد ۳۱۳ نفر به روش نمونهگیری تصادفی طبقهای انتخاب شد. ابزار استفاده شده جهت جمعآوری اطلاعات شامل مقیاس کوتاه اختلال اضطراب فراگیر اسپیتزر و همکاران (۲۰۰۶)، مقیاس فاجعهسازی درد سالیوان و همکاران (۱۹۹۵)، مقیاس حساسیت انزجاری هدیت و همکاران (۱۹۹۴) و پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (1996) بود. تجزیهوتحلیل دادهها و ارزیابی مدل توسط نرمافزارهای AMOS و SPSS صورت گرفت. نتایج تحلیل بیانگر تأیید مدل کلی ارتباط بین علائم اختلال اضطراب فراگیر با فاجعهسازی درد و حساسیت انزجاری با میانجیگری کیفیت زندگی بود. همچنین یافتههای حاصل از پژوهش ضمن تأیید اثر مستقیم فاجعهسازی درد و حساسیت انزجاری بر علائم اختلال اضطراب فراگیر، نشان داد که فاجعهسازی درد و حساسیت انزجاری از طریق میانجیگری کیفیت زندگی، به طور غیرمستقیم با علائم اختلال اضطراب فراگیر در سطح معناداری 0/001 مرتبط بود. نتایج این پژوهش، حاکی از این بود که این روابط بهصورت مدل میتواند علائم اختلال اضطراب فراگیر را پیشبینی کند؛ بنابراین استفاده از اقداماتی همچون مداخلات درمانی و آموزشی برای بهبود این ویژگیها میتواند در کاهش علائم اختلال اضطراب فراگیر مؤثر باشد.