بررسی کاربرد شاخص SIIG در گزینش لاین‌های خالص جو با عملکرد بالا و خصوصیات زراعی مطلوب در مناطق گرم ایران

نویسندگان

1 بخش تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج

2 بخش تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، داراب

3 بخش تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی زابل، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، زابل

4 بخش تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز

5 بخش تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی گلستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، گنبد

doi
10.22077/escs.2021.3912.1940
چکیده

به‌منظور بررسی گزینش لاین‌های خالص جو با عملکرد بالا و خصوصیات زراعی مطلوب در مناطق گرم جنوب و شمال کشور، تعداد 108 لاین در قالب طرح بدون تکرار آگمنت همراه با چهار شاهد (نیمروز/صحرا، نوروز، اکسین و WB-95-19) در مراکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی فارس (ایستگاه داراب)، خوزستان (اهواز)، سیستان (زابل) و گلستان (ایستگاه گنبد) طی سال زراعی 98-1397 ارزیابی شدند. نتایج تجزیه REML نشان داد که میزان وراثت‌پذیری عملکرد دانه در گنبد، اهواز، داراب و زابل به‌ترتیب 0.952، 0.530، 0.001 و 0.111 بود. نتایج همبستگی میانگین شاخص SIIG در همه مناطق با صفات مختلف نشان داد که همبستگی مثبت و معنی‌داری بین شاخص SIIG و صفات وزن هزار دانه (**0.373) و عملکرد دانه (**0.891) وجود داشت. شاخص SIIG نشان داد که تعداد 24، 18، 18 و 6 لاین به‌ترتیب در داراب، اهواز، زابل و گنبد با مقدار شاخص SIIG بالا ( 0.9-0.6) جزء لاین‌های برتر بودند. براساس نتایج میانگین شاخص SIIG در همه مناطق، لاین‌های شماره‌ی 113، 33، 104، 119، 17، 2، 18، 23، 28، 120، 106، 112، 86، 34، 102، 47، 15، 85، 16، 19، 57، 118، 103، 46، 24، 98، 105، 40 و 22 به‌ترتیب با بیشترین مقدار میانگین شاخصSIIG (0.7-0.5) جزء لاین‌های برتر در بیشتر مناطق بودند. در مجموع نتایج نشان داد که شاخص SIIG به‌خوبی توانسته لاین‌ها را براساس صفات مختلف دسته‌بندی نماید.