فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر تعیین برازش مدل ساختاری رابطه سیستم‌های مغزی رفتاری بر اضطراب با میانجی‌گری اجتناب شناختی و تحمل ابهام در بیماران مبتلابه موتیپل‌اسکلروزیس بود. مطالعه از نوع همبستگی و روش معادلات ساختاری بود. جامعه آماری تمامی بیماران مبتلابه ام‌اس عضو انجمن ام‌اس یزد در سال 1402 بودند. از این جامعه تعداد 126 نفر به روش در دسترس انتخاب شد. ابزار جمع آوری داده‌های پژوهش پرسشنامه‌ سیستم‌های بازداری/فعال‌سازی رفتاری کارور و وایت (1994)، پرسشنامه اجتناب شناختی سگستون و داگاس (2004)، پرسشنامه تحمل ابهام مک لین (1993)، و پرسشنامه اضطراب بک (1988) بود. داده‌های پژوهش با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS نسخه 25 و PLS نسخه ۳/۳ تجزیه‌وتحلیل شدند. نتایج نشان داد اثر مستقیم سیستم بازداری رفتاری و فعال‌سازی رفتاری بر اضطراب معنا‌دار است (0/05> P). اثر مستقیم سیستم بازداری رفتاری و فعال‌سازی رفتاری بر اجتناب شناختی معنا‌دار است (0/05> P). اثر مستقیم سیستم بازداری رفتاری بر تحمل ابهام معنا‌دار نیست (0/05< P) ولی اثر مستقیم فعال‌سازی رفتاری بر تحمل ابهام معنا‌دار بود (0/05> P). اثر مستقیم تحمل ابهام بر اضطراب معنا‌دار است (0/05> P) ولی اثر مستقیم اجتناب شناختی در اضطراب معنا‌دار نیست (0/05< P). بازداری رفتاری با میانجی‌گری اجتناب شناختی و تحمل ابهام و اضطراب اثر غیرمستقیم ندارد (0/05< P). سیستم فعال‌سازی رفتاری با میانجی‌گری اجتناب شناختی بر اضطراب اثر غیرمستقیم ندارد (0/05< P). سیستم فعال‌سازی رفتاری با میانجی‌گری تحمل ابهام بر اضطراب اثر غیرمستقیم دارد (0/05> P). با توجه به نتایج، طراحی مداخلات در متغیرهای تأثیرگذار مستقیم و غیرمستقیم می‌تواند در کاهش اضطراب این بیماران نقش داشته باشد.