بررسی تاثیر مدیریت آبیاری بر صفات مورفولوژیک، عملکرد و اجزای عملکرد ژنوتیپهای مختلف گیاه کینوا (.Chenopodium quinoa Willd)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زراعت - اکولوژی - دانشگاه تهران، پردیس ابوریحان
2 استادیار بخش تحقیقات پنبه و گیاهان لیفی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان تهران
3 استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه تهران، پردیس ابوریحان
4 دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه تهران، پردیس ابوریحان
5 دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه تهران، پردیس ابوریحان
doi
10.22077/escs.2020.3743.1905چکیده
با توجه به تغییرات اقلیمی و کاهش منابع آبی و شور شدن خاکها و نیاز به معرفی گیاهان سازگار با شرایط محیطی نامساعد، پژوهشی به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در اسفند ماه 1398 در ایستگاه تحقیقات و آموزش کشاورزی گرمسار انجام شد. در این آزمایش فاکتور اول دور آبیاری در سه سطح (8 روز، 12 روز و 16 روز) و فاکتور دوم ژنوتیپ (Titicaca، Q26 و Q29) بود. نتایج نشان داد اثر اصلی هر دو فاکتور بر تمامی صفات مورد مطالعه در سطح احتمال 1% معنیدار میباشد. مقایسه میانگین اثرات متقابل دو فاکتور تنها برای صفات طول خوشه اصلی، وزن خوشه و عملکرد دانه در هکتار معنیدار شد. بیشترین میزان عملکرد در هکتار مربوط به تیمار Titicaca با دور آبیاری 8 روز (2247.7 کیلوگرم در هکتار) و پس از آن به ترتیب تیمارهای Titicaca با دور آبیاری 12 روز و Q26 با دور آبیاری 8 روز بودند. به ترتیب عملکرد ژنوتیپ Titicaca ، Q26 و Q29 در دور آبیاری 16 روز نسبت به دور آبیاری 8 روز حدود 35.7% ، 35.2% و 41% کاهش داشته است. نتایج حاکی از آن است که تا معرفی ارقام برتر، ژنوتیپ Titicacaدارای پتانسیل عملکرد مناسب جهت کشت در این شهرستان و مناطق مشابه میباشد.