ارزیابی نشت آب زیرزمینی در کیلومتر 6/4 تونل خط 7 مترو تهران با نرمافزار SEEP/Wو مقایسه نتایج با روشهای تحلیلی و مشاهدات
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد هیدروژئولوژی، دانشکده علوم، دانشگاه خوارزمی
2 کارشناسی ارشد هیدروژئولوژی، دانشکده علوم، دانشگاه خوارزمی
3 استاد هیدروژئولوژی، دانشکده علوم، دانشگاه خوارزمی
doi
10.22034/hydro.2020.9218چکیده
یکی از مشکلات مهم در ساخت تونلهای مترو در زیر سطح آب زیرزمینی، مشکل ورود آب به تونل است، که میتواند فعالیت تونلسازی را کاملا تحت تاثیر قرار دهد. پیشبینی نفوذ آب زیرزمینی به تونل برای جلوگیری از مشکلات حین حفاری و کنترل آن با طراحی سیستم زهکشی موضوعی با اهمیت است. روشهای متعددی جهت حل مشکلات فوق وجود دارد. به منظور پایین بردن سطح آب زیرزمینی در یک مقطع از تونل خط 7 مترو تهران (کیلومتراژ 6/4)، از دو گالری با طول 14 متر در کنار تونل استفاده شده است. مدلسازی زهکشی آب و مقایسه نتایج آن با نتایج تحلیلی و مشاهدات در این مقاله بررسی شده است. برای مدلسازی نرمافزارهای زیادی وجود دارد. جهت پی بردن به عملکرد این گونه نرمافزارها در این مقاله با مد نظر قرار دادن اطلاعات واقعی تونل خط 7 مترو تهران، کیلومتراژ 6/4، مدلی از تونل در نرم افزار SEEP/W، شبیهسازی شد تا نرخ آب ورودی به تونل و زهکشی از آن محاسبه شود. نتایج نشان میدهد که میزان نشت محاسبه شده در روش عددی 640 (متر مکعب بر روز) و تحلیلی 3/747 (متر مکعب بر روز) است که تطابق خوبی در محاسبه میزان نفوذ آب زیرزمینی به داخل تونل دارند. خطای روش المان محدود 11% است، که نشان دهنده توانایی آن در تخمین مقدار آب ورودی و خروجی از تونل است.، لذا این نرمافزار جهت مدلسازی و نیل به اهداف مورد نظر قابل اعتماد میباشد. همچنین عوامل موثر از قبیل تغییرات فواصل گالریها از تونل و پارامترهایی نظیر نفوذپذیری و بار آبی مورد بررسی قرار گرفت، که بیشترین تاثیر را بر روی آب ورودی به تونل دارند.