فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پایش فرآیندی نظارتی با طرحی علمی و پویا بر مبنای مشاهده، آماربرداری، اندازه‌گیری و ثبت داده، در جهت شناخت کمی و کیفی منابع آب برای برنامه‌ریزی و مدیریت منابع آب می‌باشد. پایش بلند مدت بدون انجام فرآیند ارزیابی، آسیب‏شناسی و بهینه‌سازی، منجر به عدم مدیریت صحیح داده‏های خروجی، ناکارمدی سیستم و سبب افزایش هزینه پایش می‌گردد. یکی از گام‌های ضروری در آسیب‏شناسی شبکه‌های پایش، تعیین وضعیت پارامترهای اندازه‏گیری و تواتر آن‏ها با توجه به هدف شبکه پایش می‌باشد. از این رو براساس ارزیابی نیازهای اطلاعاتی به خصوص در مطالعات منابع آب زیرزمینی و بخش محاسبات بیلان آب زیرزمینی، این مقاله به بررسی نظام شبکه پایش آب زیرزمینی و آسیب‏شناسی آن در کشور پرداخته است. این ارزیابی از طریق مقایسه شبکه پایش آب زیرزمینی داخلی با شبکه پایش در برخی از کشورهای دنیا با درجه توسعه یافتگی متفاوت صورت گرفته است. در انتها بعد از آسیب‏شناسی شبکه پایش فعلی با توجه به تجارب جهانی و مقایسه آن‏ها با وضع موجود در ایران، پیشنهاداتی در چهار زمینه ) مدیریت اطلاعات مرتبط با شبکه پایش آب زیرزمینی از طریق شناخت کامل نیاز اطلاعاتی شبکه، طراحی، راه‌اندازی و اجرای سامانه یکپارچه مدیریت اطلاعات آب و به‌روزرسانی تجهیزات و فناوری‌های ایستگاه‌های اندازه‌گیری متناسب با استانداردهای جهانی؛ 2) مدیریت نیروی انسانی از طریق جذب نیروی انسانی توانمند متناسب با نیاز در بخش نصب تجهیزات، جمع‏آوری و انتقال اطلاعات، ثبت و پردازش داده به همراه ایجاد انگیزش نیروی انسانی و تقویت رویکردهای مشارکت مردمی؛ 3)مدیریت ساختار سازمانی درکشور و 4) مدیریت مالی از طریق تقویت توان مالی نظام مطالعات منابع آب کشور به منظور پیاده‎سازی شبکه پایش بهینه در کشور، ارائه گردیده است.